Καντάρι
Το καντάρι (στατήρ ή ρωμαϊκός ζυγός) ήταν όργανο που χρησιμοποιούταν για το ζύγισμα αντικειμένων και προϊόντων μεσαίου βάρους. Στα σχολεία χρησιμοποιήθηκαν στην παρασκευή φαγητού στα μαθητικά συσσίτια.
Σχετικά προϊόντα
-
Λαβομάνο εμαγιέ
Διαβάστε περισσότεραΛαβομάνο είναι το σκεύος όπου τα παλιά χρόνια χρησιμοποιούσαν για να πλύνουν τα χέρια τους. Μας το δώρισε η Ειρήνη Γκαγιαλή.View product -
Σημαίες
Διαβάστε περισσότεραΗ σημαία Η εθνική σημαία αποτελεί κρατικό σύμβολο που θεωρείται το πιο σεβαστό σε ένα κράτος. Στην Ελλάδα την εποχή της Τουρκοκρατίας, επειδή δεν υπήρχε ενιαία κρατική υπόσταση, σε κάθε εξέγερση υψωνόταν και μια διαφορετική σημαία. Στην επανάσταση του 1821 κάθε οπλαρχηγός έφτιαχνε το δικό του φλάμπουρο. Η κλασική ελληνική σημαία με το λευκό σταυρό πάνω σε μπλε φόντο προέκυψε από έναν ανεπιβεβαίωτο θρύλο. Σύμφωνα με αυτόν στην κατάληψη της Τριπολιτσάς ο Παπαφλέσσας έκοψε το εσωτερικό του ράσου του, που ήταν σκούρου μπλε χρώματος, και έβαλε έναν οπλαρχηγό να κόψει δυο λουρίδες από την άσπρη φουστανέλα του. Στη συνέχεια ένωσε τα δυο κομμάτια και έφτιαξε τη σημαία. Την 1η Ιανουαρίου 1822 συνήλθε στην Πιάδα της Επιδαύρου η Α΄ Εθνοσυνέλευση. Ανάμεσα στα πολλά που συζητήθηκαν τέθηκε και το ζήτημα της καθιέρωσης ενιαίας επαναστατικής σημαίας. Ορίστηκε ότι η ενιαία σημαία θα φέρει ως σύμβολο τον σταυρό και θα έχει ως χρώματα το κυανό και το λευκό. Αυτή ήταν η σημαία της στεριάς ενώ υπήρχε κι αυτή με τις ρίγες και το μικρό σταυρό επάνω αριστερά ως σημαία της θάλασσας. Η επί 147 χρόνια επίσημη σημαία του κράτους καταργήθηκε από τη δικτατορία του 1967 και επικράτησε αυτή με τις ρίγες και το μικρό σταυρό (σημαία της θάλασσας). Το 1975 και για μια τριετία υπήρξε επιστροφή της παλαιάς και το 1978 ψηφίστηκε εκ νέου με νόμο αυτή με τις ρίγες (σημαία της θάλασσας) με την απόχρωση του μπλε να ανοίγει ελαφρώς.. Στο Μουσείο μας έχουμε μια σημαία για τον εορτασμό των Τριών Ιεραρχών από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Αγίου Δημητρίου, μια σημαία της Ε΄ Περιφέρειας Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως Αθηνών ( σε αυτήν ανήκε παλιότερα ο Άγιος Δημήτριος), μια μεγάλη που έχει μήκος 3,20 μ. και πλάτος 2,20μ. και άλλη μια μικρότερη που μάλλον ανήκαν και αυτές στο γραφείο εκπαίδευσης. Επίσης έχουμε ένα κουτί φύλαξης απ’ το οποίο φαίνεται το εργοστάσιο παραγωγής των σημαιών.View product -
Σφραγίδες
Διαβάστε περισσότεραΗ σφραγίδα είναι συσκευή με μια τουλάχιστον ανάγλυφη επιφάνεια, η οποία με την εφαρμογή πίεσης αποτυπώνεται πάνω σε ένα αντικείμενο ή έγγραφο. Σφραγίδα λέγεται και η αποτύπωση που εκτυπώθηκε ή δημιουργήθηκε ανάγλυφα. Οι πρώτες σφραγίδες στο Αιγαίο απαντώνται στην πρώιμη Νεολιθική περίοδο και η κατασκευή τους συνεχίζεται μέχρι το τέλος της εποχής του Χαλκού. Κατά την Εποχή του Χαλκού στη μινωική Κρήτη και τη μυκηναϊκή Ελλάδα, οι πολύτιμοι σφραγιδόλιθοι - δακτυλίδια αλλά και τα πήλινα σφραγίσματα, μαζί με τη γραφή, εξελίσσονται σε εργαλεία ενός διοικητικού συστήματος που ελέγχει την παραγωγή και την κυκλοφορία των αγαθών, γίνονται σύμβολα εξουσίας και πλούτου, ενώ αποκτούν ταυτόχρονα θρησκευτικό και μαγικό χαρακτήρα για προστασία από το κακό. Οι βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν μολυβδόβουλλα ή βούλλες (σφραγίδες) για να εξασφαλίσουν το απόρρητο στην αλληλογραφία τους. Από τότε μέχρι σήμερα, όχι μόνο στην Ελλάδα, οι σφραγίδες δηλώνουν την αυθεντικότητα του σφραγισμένου αντικειμένου, την ταυτότητα του ιδιοκτήτη και τη νομιμότητα της διακίνησης. Στο Μουσείο μας υπάρχουν σαράντα παλιές σφραγίδες από διάφορα σχολεία και το γραφείο της Ε΄ Περιφέρειας Πειραιώς στην οποία ανήκαν παλιότερα τα σχολεία του Δήμου.View product