Πίνακας Θεόφιλου

Όταν δεν υπήρχε το ηλεκτρικό ρεύμα, ο φωτισμός των σπιτιών γινόταν με τις λάμπες πετρελαίου. Η λάμπα είχε το φυτίλι, του οποίου η μία άκρη ήταν βυθισμένη στο πετρέλαιο που βρισκόταν μέσα στο δοχείο. Σηκώνοντας το φυτίλι με το χειρισμό μιας ροδέλας δυνάμωνε η ένταση του φωτός, αλλά υπήρχε ο κίνδυνος να σπάσει το γυαλί από τη υψηλή θερμοκρασία. Σε μερικές ταβέρνες και καφενεία χρησιμοποιούσαν και λάμπες “Λουξ” που λειτουργούσαν με υγραέριο και έβγαζαν ένα πολύ λαμπρό φως.