Πίνακας Θεόφιλου

Η σφραγίδα είναι συσκευή με μια τουλάχιστον ανάγλυφη επιφάνεια, η οποία με την εφαρμογή πίεσης αποτυπώνεται πάνω σε ένα αντικείμενο ή έγγραφο. Σφραγίδα λέγεται και η αποτύπωση που εκτυπώθηκε ή δημιουργήθηκε ανάγλυφα. Οι πρώτες σφραγίδες στο Αιγαίο απαντώνται στην πρώιμη Νεολιθική περίοδο και η κατασκευή τους συνεχίζεται μέχρι το τέλος της εποχής του Χαλκού. Κατά την Εποχή του Χαλκού στη μινωική Κρήτη και τη μυκηναϊκή Ελλάδα, οι πολύτιμοι σφραγιδόλιθοι - δακτυλίδια αλλά και τα πήλινα σφραγίσματα, μαζί με τη γραφή, εξελίσσονται σε εργαλεία ενός διοικητικού συστήματος που ελέγχει την παραγωγή και την κυκλοφορία των αγαθών, γίνονται σύμβολα εξουσίας και πλούτου, ενώ αποκτούν ταυτόχρονα θρησκευτικό και μαγικό χαρακτήρα για προστασία από το κακό. Οι βυζαντινοί χρησιμοποιούσαν μολυβδόβουλλα ή βούλλες (σφραγίδες) για να εξασφαλίσουν το απόρρητο στην αλληλογραφία τους. Από τότε μέχρι σήμερα, όχι μόνο στην Ελλάδα, οι σφραγίδες δηλώνουν την αυθεντικότητα του σφραγισμένου αντικειμένου, την ταυτότητα του ιδιοκτήτη και τη νομιμότητα της διακίνησης. Στο Μουσείο μας υπάρχουν σαράντα παλιές σφραγίδες από διάφορα σχολεία και το γραφείο της Ε΄ Περιφέρειας Πειραιώς στην οποία ανήκαν παλιότερα τα σχολεία του Δήμου.