Γεώργιος Καραϊσκάκης
Μ. ΠΕΧΛΙΒΑΝΙΔΗ & ΣΙΑ
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΩΛΗΣΙΣ “ΑΤΛΑΝΤΙΣ”
ΚΟΡΑΗ 8 ΑΘΗΝΑΙ
Σχετικά προϊόντα
-
Η μάχη της Αλαμάνας
Διαβάστε περισσότεραΜετά την Πελοπόννησον, ή Έλληνική Επανάστασις επεξετάθη και εις την Ανατολικήν Στερεάν Ελλάδα. Τούτο το γεγονός ηνάγκασε τον Χουρσίτ πασάν να ενισχύση τας δυνάμεις του Κιοσέ Μεχμέτ, αι οποίαι, διά της Στερεάς Ελλάδος, κατηνθύνοντο προς την Πελοπόννησον. Προς τον σκοπόν αυτόν, απέστειλε νέον εκστρατευτικόν σώμα, υπό τον Ομέρ Βρυώνην πασάν, ικανόν στρατιωτικόν και γνώστην της Στερεάς Ελλάδος Ενούμενοι οι δύο πασάδες, ο Κιοσέ Μεχμέτ και ο Ομέρ Βρυώνης, είχον εντολήν να αποκαταστήσουν την Τουρκικήν κυριαρχίαν εις την Στερεάν Ελλάδα, πριν κατευθυνθούν προς την Πελοπόννησον. Επειδή ο κίνδυνος τον οποίον αντεπροσώπευεν ή εξ 8.000 ανδρών πεζικού και η εξ 1000 ιππέων τουρκική δύναμις των δύο πασάδων, ήτο μέγιστος, τόσον διά την Στερεάν Ελλάδα, όσον και διά την Πελοπόννησον, οι οπλαρχηγοί της Στερεάς απεφάσισαν να ανακόψουν την πορείαν της τουρκικής στρατιάς. Συγκεκριμένως, οι οπλαρχηγοί Δυοβουνιώτης, Πανουργιας, Αθανάσιος Διάκος, Σκαλτσάς και Β. Μπούσγος, απεφάσισαν να προσβάλουγ τους Τούρκους εις το στενόν της Αλαμάνας, πλησίον των Θερμοπυλών. Εις 1500 άνδρας ανήρχετο ή δύναμις των Ελλήνων. Κατόπιν προτάσεως του Αθανασίου Διάκου, η δύναμις αυτή διηρέθη εις τρία τμήματα, έκαστον των οποίων ανέλαβε την υπεράσπισιν ενός ώρισμένου τομέως της περιοχής. Συγκεκριμένως, ο Δυοβουνιώτης ετοποθετήθη εις την γέφυραν του Γοργοποτάμου, ο Πανουργιάς ανέλαβε την Χαλκωμάταν και ο Αθανάσιος Διάκος εστάθη εις την γέφυραν της Αλαμάνας. Την 22αν ,Απριλίου 1821 αφίχθη εις την περιοχής ό Ομέρ Βρυώνης και διέταξεν άμέσως επίθεσιν. Υπεχρέωσεν τον Δυοβουνιώτην εις σύμπτυξιν, και τον Πανουργιάν, τραυματισθένα σοβαρώς, είς υποχώρησιν. Κατόπιν, δι' όλων των δυνάμεών του, επετέθη εναντίον του Αθανασίου Διάκου. Παρά την αριθμητικήν υπεροχής του αντιπάλου του , Αθανάσιος Διάκος δεν υπεχώρησεν. Εξηκολούθησε την άμυνάν του και αφού εις τας δυνάμεις του Ομέρ Βρυώνη προσετέθησαν αι δυνάμεις του Κιοσέ Μεχμέτ. Αλλά, κάποιαν στιγμήν, ευρέθη να πολεμά κυριολεκτικώς μόνος, αφού όλοι οι άνδρες του είχον φονευθή. Και είναι εξακριβωμένον ότι συνελήφθη αιχμάλωτος μόνον όταν ετραυματίσθη και δεν ήδύνατο να εξακολουθήση πολεμών με το σπασμένο ξίφος του. Υπό τών πασάδων κατεδικάσθη εις θάνατον, αφού απέρριψε τις προτάσεις των διά συνεργασίαν. Έθανατώθη με μαρτυρικώτατον θάνατον, δι' ανασκολοπισμού. Αλλ' η μάχη της Αλαμάνας δεν ήτο μία «χαμένη» μάχη. Είχεν ήδη δημιουργήσει δυσμενείς επιπτώσεις εις το ηθικόν του τουρκικού στρατού. ΕΚΔΟΣΙΣ: Χ. Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Σχέδιο Βύρωνος Απτόσογλου)View product -
Εικόνες Ιστορίας
Διαβάστε περισσότεραΕικόνες από την επανάσταση του 1821. Χρησιμοποιήθηκαν στα σχολεία, ως εποπτικά μέσα, για τη διδασκαλία του μαθήματος της Ιστορίας. Εκδόθηκαν από τον Χ. Ν. Αναγνωστόπουλο σε σχέδια του Βύρωνα Απτόσογλου. Ο Βύρων Απτόσογλου ήταν Έλληνας σχεδιαστής και εικονογράφος του οποίου δουλειές περιέχονται σε κάθε είδους έντυπο που κυκλοφόρησε κατά το δεύτερο ήμισυ του 20ου αιώνα. Ξεκίνησε ως εικονογράφος με την έναρξη της δεκαετίας του 50 και συνεργάστηκε στενά με τον εκδότη Στέλιο Ανεμοδουρά και δημιούργησαν μεταξύ των άλλων το περιοδικό «Μικρός Ήρως». Δεν γνωρίζουμε πότε χρησιμοποιήθηκαν στην εκπαίδευση, αλλά αν σκεφτούμε ότι ο Βύρων Απτόσογλου ασχολήθηκε κυρίως με τα κόμικς, θα πρέπει να είναι έργα της πρώιμης περιόδου κατά την έναρξη της δεκαετίας του 50. Σε μια από τις εικόνες για τα κείμενα ως συντάκτης δηλώνεται ο Ν. Ε. Μεïμάρης. Εικόνες με πορτραίτα ηρώων του 1821. Χρησιμοποιήθηκαν στα σχολεία για τις εορταστικές εκδηλώσεις της 25ης Μαρτίου, αλλά και ως καθημερινός διάκοσμος των τάξεων για αρκετά χρόνια.. Στο Μουσείο μας έχουμε 23 ασπρόμαυρες και 18 έγχρωμες συγκεντρωμένες από διάφορα σχολεία του Δήμου. Οι ασπρόμαυρες είναι εκδόσεις των οίκων «ΑΣΤΗΡ» ΑΛ. & Ε. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ και Δ. & Β. ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ ΕΠΟΠΤΙΚΑ ΜΕΣΑ. Οι έγχρωμες είναι έκδοση του οίκου Μ. ΠΕΧΛΙΒΑΝΙΔΗ & ΣΙΑ « ΑΤΛΑΝΤΙΣ». Σε όλες ενώ αναφέρεται ο εκδοτικός οίκος δεν αναγράφεται πουθενά ο ζωγράφος. Φαίνεται όμως ότι όλες έχουν σαν βάση τα αυθεντικά πορτραίτα που φιλοτέχνησε ο Καρλ Κράτσαïζεν , Γερμανός στρατιωτικός, φιλέλληνας και αυτοδίδακτος ζωγράφος, που πολέμησε ως εθελοντής κατά την Ελληνική Επανάσταση. Όπως επίσης και στις προσωπογραφίες του διπλωματικού εκπρόσωπου του Βελγίου, αυτή την περίοδο στην Αθήνα, Μπέντζαμιν Μαρί. Εδώ μπορείτε να δείτε ένα άρθρο σχετικό με την προέλευση. Εδώ μπορείτε να δείτε το λεύκωμα « Η Ιστορία έχει πρόσωπο».View product -
Η μάχη του Βαλτετσίου
Διαβάστε περισσότεραH ΕΛΛΗΝΙΚΗ επανάστασης του 1821 εκηρύχθη, κατ' αρχάς, εις την Πελοπόννησον. Και μία από τας πρώτας ενεργείας των επαναστατών Ελλήνων, ήτο να πολιορκήσουν την Τρίπολιν. Εις την ενέργειαν αυτήν προέβησαν κατόπιν της εντόνου επιμονής του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη. Ο οποίος, με την στρατιωτικήν οξυδέρκειαν η οποία τον διέκρινε, είχεν αντιληφθή ότι η πτώσις της Τριπόλεως - διοικητικού κέντρου των Τούρκων - πολλαπλώς θα εξυπηρετούσε την Ελληνικήν Επανάστασιν. Το πόσον δίκαιον είχεν ο Κολοκοτρώνης, εφάνη από τας ενεργείας του Χουρσίτ πασά, άρχιστρατήγου των τουρκικών δυνάμεων εις τον ελληνικόν χώρον. Ευρισκόμενος, o Χουρσίτ πασάς, εις τα Ιωάννινα, κατευθύνων τας επιχειρήσεις εναντίον του Αλή πασά, απέστειλεν ισχυρές δυνάμεις υπό τον Κιοσέ Μεχμέτ πασάν, αι οποίαι, αφού θα προέβαιναν εις εκκαθαριστικάς επιχειρήσεις εις την Στερεάν Ελλάδα, θα κατηυθύνοντο εν τέλει εις την Πελοπόννησον, διά να καταπνίξουν την Επανάστασιν. Αλλά δεν ήρκέσθη μόνον εις αυτήν την ενέργειαν ο Χουρσίτ. Προέβη και εις ετέραν : Απέστειλε κατ' ευθείαν εις την Πελοπόννησον ισχυρόν τμήμα τουρκικού στρατού, υπό τον έμπειρον στρατηγόν του Μουσταφά μπέην. Η άφιξις εις την Τρίπολιν του Μουσταφά μπέη κατεθορύβησε τους Έλληνας. 'Αλλά την κατάστασιν έσωσε και πάλιν ή παρέμβασις του Κολοκοτρώνη. Υπέδειξε να οχυρωθούν αι Ελληνικαί δυνάμεις εις το Βαλτέτσι, ώστε να αποκλείσουν αυτήν την οδόν επικοινωνίας με την Τρίπολιν. Και, πράγματι, ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης με δύναμιν 850 ανδρών κατέλαβε το Βαλτέτσι. 'Εναντίον του, την 12ην Μαΐου 1821, επετέθη ο Μουσταφά μπέης, με δύναμιν 6.500 πεζών και 1000 ιππέων. Αλλά οι "Ελληνες έκράτησαν τας θέσεις των. Και την επομένην, 13ης Μαΐου 1821, κατά την επανάληψιν της μάχης, διενήργησαν αντεπίθεσιν, έπικουρούμενοι από 1.500 "Έλληνας υπό τον Θεόδωρον Κολοκοτρώνην και τον Πλαπούταν. Και έτρεψαν εις άτακτον φυγήν τους Τούρκους. Έκ της σπουδαίας αυτής νίκης των Ελλήνων, προέκυψαν δύο θετικά στοιχεία : πρώτον, ότι η πολιορκία της Τριπόλεως έγινε στενωτέρα. Και, δεύτερον, ότι οι Έλληνες απέκτησαν αυτοπεποίθησιν και έπαυσαν να φοβούνται την αριθμητικήν υπεροχής του έχθρού. ΕΚΔΟΣΙΣ: Χ. Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Σχέδιο Βύρωνος Απτόσογλου βάσει πίνακος)View product