Λόρδος Βύρων
Μ. ΠΕΧΛΙΒΑΝΙΔΗ & ΣΙΑ
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΩΛΗΣΙΣ “ΑΤΛΑΝΤΙΣ”
ΚΟΡΑΗ 8 ΑΘΗΝΑΙ
Σχετικά προϊόντα
-
Η έξοδος του Μεσολογγίου
Διαβάστε περισσότεραΕις εφαρμογήν του τουρκοαιγυπτιακού σχεδίου, δια την καταστολήν της ελληνικής επαναστάσεως του 1821, ο Σουλτάνος διέταξε τον Κιουταχήν να κυριεύση το Μεσολόγγι πάση θυσία. Και ο Κιουταχής, με 20.000 Τουρκαλβανών ήρχισε την πολιορκίαν του Μεσολογγίου -την δευτέραν κατά σειράν - την 15ην Απριλίου του 1825. Το Μεσολόγγι ήτο, τώρα καλλίτερον ώχυρωμένον από ό,τι εις το παρελθόν. Εξ αυτού του λόγου ηδυνήθησαν οι αμυνόμενοι και τάς άλλεπαλλήλους επιθέσεις του Κιουταχή να αποκρούσουν και τον ισχυρόν κανονιοβολισμόν των Τούρκων να αντιμετωπίσουν επιτυχώς. Το φάσμα της πείνης διά τούς υπερασπιστές του Μεσολογγίου ενεφανίσθη όταν ο τουρκικός στόλος απέκλεισε την πόλιν από θαλάσσης, αλλά ο Μιαούλης κατώρθωσε να διασπάση τον ναυτικόν αποκλεισμόν της πόλεως και να ανεφοδιάση τούς πολιορκουμένους. Την 24ης Ιουλίου 1825, οι πολιορκούμενοι επεχείρησαν νυκτερινήν έξοδο. Και με την βοήθειαν των εκτός του Μεσολογγίου οπλαρχηγών, του Καραϊσκάκη και άλλων, επέτυχον να απωθήσουν τον Κιουταχήν, να κυριεύσουν πολλά λάφυρα και να επιφέρουν βαρείας απωλείας είς τα τουρκικά στρατεύματα. Κατ' αυτόν τον τρόπον, ο Κιουταχής, ηναγκάσθη να μεταβληθη, είς άμυνόμενον, Η ήττα του Κιουταχή υπεχρέωσε τον Σουλτάνον να ζητήση την συνδρομής του Ιμπραήμ, προκειμένου να καταλάβη το Μεσολόγγι, Και, πράγματι, ο υπερήφανος Αιγύπτιος στρατάρχης ανέλαβε την πολιορκίαν του Μεσολογγίου την 25ην Δεκεμβρίου του 1825. Ο Κιουταχής του άφηκε πάσαν πρωτοβουλίαν εις την διεξαγωγήν του αγώνος, χολωθείς από την υπερήφανην και εγωιστικήν συμπεριφοράν του συνεργάτου του. Εν τούτοις, παρά την στενήν πολιορκίαν, από ξηράς και θαλάσσης, την οποίαν επεχείρησεν ο Ιμπραήμ, δεν ηδυνήθη να επιτύχη θετικά αποτελέσματα. Και υπεχρεώθη να ζητήση την βοήΘειαν του Κιουταχή, ώστε από κοινού να επιτύχουν την κατάληψιν του Μεσολογγίου. Αλλά και η συνδυασμένη αυτή επίθεσις απέτυχε, απεκρούσθη από τους πολιορκουμένους, οι οποίοι, την 25ην Μαρτίου του 1826, έπραγματοποίησαν τον τελευταίον των θρίαμβον, υπερασπιζόμενοι την νησίδα Κλείσοβα. Παρά τας επιτυχίας των, όμως, οι υπερασπισταί του Μεσολογγίου αντιμετώπιζαν προβλήματα ανεφοδιασμού. Ο Ελληνικός στόλος υπό τον Μιαούλην, δεν ηδύνατο, πλέον, να τους ανεφοδιάση εις τροφές και πυρομαχικά. Και η πείνα, με όλα τα επακόλουθα της, ήρχισε να αποτελή τον φοβερώτερον εχθρόν των ελευθέρων πολιορκουμένων. Ev τούτοις, απέρριπτον τας προτάσεις παραραδόσεως, αι οποίαι τούς εγένοντο. Και απεφάσισαν να πραγματοποιήσουν ηρωϊκήν έξοδον, την 10ην Απριλίου του 1826, να διασχίσουν τας τάξεις του εχθρού και να φθάσουν εις το στρατόπεδον του Καραϊσκάκη, εις τον Ζυγόν. Δυστυχώς, το σχέδιον των πολιορκουμένων επροδόθη εις τον Ιμπραήμ από ένα Βούλγαρον αυτόμoλον. Και οι υπερασπισταί του Μεσολογγίου ευρέθησαν χωρίς το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού εις τó οnoiov εβασίζοντο. Oι εχθροί τούς ανέμενον πανέτοιμοι. Βεβαίως, εις τας ολίγας αυτάς γραμμάς ενός σημειώματος είναι αδύνατον να περιγραφή ή ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου. 'Ενα πρέπει να τονισθή όμως: "Οτι ουδείς παρεδόθη. Όσοι δεν εφονεύθησαν είς την σύγκρουσιν με τους τουρκοαιγυπτίους, ανετινάχθησαν εις τóv αέρα, αφού έβαλον φωτιά εις τας πυριτιδαποθήκας. Και το Μεσολόγγι κατεστράφη. αλλά δεν «έπεσε» εις τας χείρας του εχθρού. Και ακριβώς αυτή ή θυσία των υπερασπιστών του Μεσολογγίου συνεκίνησε την ανθρωπότητα. Και ανενέωσε ταςς διεθνείς συμπαθείας προς τον Ελληνικόν Αγώνα διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος. ΕΚΔΟΣΙΣ: Χ. Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Σχέδιο Βύρωνος Απτόσογλου)View product -
Η ναυμαχία του Γέροντος
Διαβάστε περισσότεραΜΕΤΑ τάς αλλεπαλλήλους αποτυχίας των Τούρκων στρατηγών να καθυποτάξουν τους επαναστατημένους Έλληνας και να καταπνίξουν την Ελληνικήν Επανάστασιν, ο Σουλτάνος υπεχρεώθη να ζητήση την συνδρομήν του Μεχμέτ.Αλή, ηγεμόνος της Αιγύπτου, προκειμένου να κατασταλή ο απελευθερωτικός αγών των Ελλήνων. Η συμφωνία «έκλεισε» τον Μάρτιον του 1824. Συμφώνως προς τους όρους αυτής, ο ήνωμένος στόλος των Τούρκων και των Αίγυπτίων θα κατελάμβανε τας νήσους των Ελλήνων, ενώ ο Αιγυπτιακός στρατός, υπό τον Ιμπραήμ, θα κατέστειλε την επανάστασιν είς την Πελοπόννησον. Οι Τούρκοι θα ανελάμβανον νά καθυποτάξουν την Στερεάν Ελλάδα. Βάσει αυτής της συμφωνίας, υπετάγη ή επαναστατημένη Κρήτη από τους Αιγυπτίους, κατεστράφη η Κάσος, ενώ ο τουρκικός στόλος υπό τον ναύαρχον Χοσρέφ κατέστρεψε τα Ψαρά. Μετά από τάς επιτυχίας αυτάς των τουρκοαιγυπτίων, οι στόλοι των ηνώθησαν, με αντικειμενικόν σκοπόν την κατάληψιν της Σάμου. Αυτήν την κατάληψιν της Σάμου απεφασίσθη να αποτρέψη το Ελληνικόν ναυτικόν. 'Ενισχυμένον σχετικώς εκ των χρημάτων του δανείου, το οποίον είχε συνάψει εν Λονδίνω η ελληνική κυβέρνησις, διέθετε εις την επιχείρησιν αυτήν 70 πλοίο, 850 τηλεβόλα και 5.000 άνδρας, Είχεν όμως να αντιμετωπίση τας 2.500 τηλεβόλων του τουρκοαιγυπτιακού στόλου και τάς 30.000 των ανδρών, οι οποίοι υπηρετούν εις αυτόν. 'Ανισότης, δηλαδή, δυνάμεων εκπληκτική. Αλλά του ελληνικού στόλου ηγείτο ο Ανδρέας Μιαούλης, η μεγαλυτέρα ναυτική μορφή της Ελληνικής Επαναστάσεως, Προκειμένου το ελληνικον ναυτικόν να παρεμποδίση την μεταφοράν των "Ασιατικών στρατευμάτων είς την Σάμον, κατέλαβε το μεταξύ της νήσου και της ασιατικής ηπείρου στενόν. Κατ' αυτόν τον τρόπον όλαι αι προσπάθειαι του εχθρού απέτυχον. Την 24ην Αυγούστου του 1824, ο ελληνικός στόλος εσήκωσε τας αγκύρας και επροχώρησεν είς συνάντησιν του εχθρικού στόλου. Κατ' αρχάς συναντήθη μετά του τουρκικού στόλου, και Ο Χοσρέφ διέταξε τα πλοία τους να παραταχθούν είς ταξιν μάχης. Εν τούτοις, λόγω του πνέοντος εποχικού ανέμου, δεν διεξήχθη ναυμαχία μεταξύ του ελληνικού και του τουρκικού στόλου. Οι Τούρκοι ηναγκάσθησαν να υποχωρήσουν, αφού προηγουμένως αντάλλαξαν σφοδρά πυρά μετά των Ελλήνων, χωρίς σπουδαία όμως αποτελέσματα. Την νύκτα της 28ης Αυγούστου του 1824 ο ελληνικός στόλος ευρέθη αραγμένος είς τον κόλπον του Γέροντος, παρά την Μικρασιατικήν ακτήν. Ο τουρκοαιγυπτιακός στόλος ευρίσκετο μεταξύ Κω και 'Αλικαρνασσού, όταν οι προφυλακαί των αντιπάλων συνηντήθησαν πλησίον της Καλύμνου και ήρχισαν οι αψιμαχίαι, Η επομένη εύρήκε τον ελληνικόν στόλον εις δυσχερεστάτην θέσιν. Αφ' ενός μεν είχε τον άνεμον εναντίον του, αφ' ετέρου ευρέθη διηρημένος. Οι εχθροί εξεμεταλλεύθησαν αυτήν την κατάστασιν και επετέθησαν. Ενώ τα τουρκικά σκάφη παρημπόδιζον την συνένωσιν των διηρημένων σκαφών, τα Αίγυπτιακά επεχείρουν να καταστρέψουν τα ακινητοποιηθέντα, λόγω αντιθέτου ανέμου, ελληνικά πλοία εις τον κόλπον τουΓέροντος, Μόνον η ναυτική ιδιοφυΐα του Μιαούλη έσωσε την κατάστασιν, Εξεμεταλλεύθη και την ελαχίστην αύραν, διέταξεν επιτυχείς ελιγμούς, οι οποίοι ώδήγησαν εις την συνένωσιν των σκαφών του ελληνικού στόλου και όταν ο άνεμος το επέτρεψε, διέταξεν να κινηθούν τα περιπολικά. Το αποτέλεσμα υπήρξεν εκπληκτικόν, οι Τούρκοι ηναγκάσθησαν να καταφύγουν εις τον Ελλήοποντον διά να σωθούν. Και οι Αιγύπτιοι, καταδιωκόμενοι από τον Μιαούλην, κατέφυγον, με βαρείας απωλείας εις την Σούδαν της Κρήτης. Η νίκη των Ελλήνων κατά την ναυμαχίαν του Γέροντος είχε σώσει την Σάμον και καθυστέρησε την αποβίβασιν του Ιμπραήμ εις την ΠελοπόννησονView product -
Η έξοδος του “Άρεως”
Διαβάστε περισσότεραΤΗΝ 12ην Φεβρουαρίου του 1825, ο Ιμπραήμ. αφού έλαβεν ενισχύσεις εξ Αιγύπτου, άπεβιβάσθη εις την Πελοπόννησον, χωρίς να συναντήση ουδεμίαν αντίστασιν. Είς τήν Μεθώνην απεβίβασε 4.000 τακτικού στρατού και 500 ιππείς, ενώ ο στόλος του απέπλευσεν αμέσως διά την Κρήτην, προκειμένου να μεταφέρη και νέα τμήματα αιγυπτιακού στρατού. Πράγματι, και η δευτέρα αυτή μεταφορά αιγυπτιακών στρατευμάτων έγινε χωρίς ουδεμία εκ μέρους των Ελλήνων να προβληθή αντίστασις, λόγω παντελούς αδυναμίας. Έτσι την 9ην Μαρτίου του ιδίου έτους ο Ιμπραήμ, ευρέθη έχων εις την διάθεσίν του 10.000 τακτικού στρατού και 1.000 ιππείς, εκτός, από το ισχυρόν πυροβολικόν Η κατάστασις διά την επαναστατημένην Πελοπόννησον ήτο τραγική. Και τούτο όχι διότι ήταν τόσον μεγάλη αριθμητικώς ή δύναμις του έχθρού. Κατά το παρελθόν είχον αντιμετωπίσει οι Ελληνες πολυαριθμoτέρας στρατιάς. Αλλά αυτήν την φοράν είχον να αντιμετωπίσουν στρατόν τακτικόν, εκπαιδευμένον συμφώνως πρός τά ευρωπαϊκά πρότυπα. Και, επίπλεον, ο στρατός αυτός είχεν ένα έμπειρον αρχηγόν. Ο Ιμπραήμ, πρίν ή προελάση είς το εσωτερικόν της Πελοποννήσου θέλησε να γίνη κύριος του σημαντικού λιμένος και του συστήματος των φρουρίων του Ναυαρίνου. Oi Έλληνες, προκειμένου να παρεμποδίσουν την εκτέλεσιν αυτού του σχεδίου του Ιμπραήμ, είχον την άτυχή έμπνευσιν να αποβιβάσουν είς την νήσον Σφακτηρίαν, ή όποία φράσσει την είσοδον του όρμου, φρουράν αποτελουμένην έκ 1000, περίπου, ανδρών. Της ελληνικής αυτής δυνάμεως ηγούντο ο Μαυροκορδάτος, ο Αναγνωσταράς, ο Σταύρος Σαχίνης, ο Αναστάσιος Τσαμαδός, ο Δημήτριος Σαχτούρης και ο Ιταλός φιλέλλην Σανταρόζα. Επίσης, είς τόν λιμένα της νήσου ευρίσκοντο και πέντε ελληνικά πλοία, μεταξύ των οποίων και ο «"Αρης». Ο Ιμπραήμ διαθέτων υπεροπλίαν, απεφάσισε να προσβάλη την νήσον. Και ενώ το ένα τμήμα του στόλου του διετάχθη να παρεμποδίση τα 17 πλοία του ναυάρχου Μιαούλη, τα οποία ευρίσκοντο εκτός του όρμου, με το δεύτερον τμήμα προώθησε 4.000 "Αραβας είς τήν Σφακτηρίαν υπό την ηγεσίαν του θηριώδους Χουσεϊν μπέη. Οι οποίοι, με την κάλυψιν τών 45 ναυτικών μονάδων του Ιμπραήμ, έπέτυχαν την καταστροφήν της ελληνικής δυνάμεως, η οποία υπερήσπιζεν την νήσον. Εκ των πέντε ελληνικών πλοίων, τα δύο απέπλευσαν προ της εισόδου των αιγυπτιακών ναυτικών μονάδων εις τον όρμον, επειδή πάσα αντίστασις θά ήτο ματαία, τα έτερα δε δύο διέφυγον καί αύτά , αγωνιζόμενα, ενώ ο εχθρός ευρίσκετο είς τον όρμον Μόνον ο «"Αρης» παρέμεινεν, επειδή ο πλοίαρχός του, ο "Αναστάσιος Τσαμαδός, είχε φονευθή μαχόμενος είς τήν ξηράν. "Επί του «Αρεως» είχον επιβιβασθή ο Μαυροκορδάτος και ο Σαχτούρης με ολίγους εκ των επιζώντων της ελληνικής δυνάμεως των 1.000 ανδρών, "Οταν πάσα ελπίς σωτηρίας των υπολοίπων εξέλιψεν, κυβερνήτης του «" Αρεως» ανέλαβεν ο Ν. Βότσης, ο οποίος και διέταξε τον απόπλουν του πλοίου, Αλλ΄ ο πλούς του ΄Αρεως» ήτο δραματικός. 'Eβάλλετο από όλας τας κατευθύνσεις, και έβαλλεν πρός όλας τάς κατευθύνσεις, Παρά ταύτα, συνέχιζε σταθερώς την πορείαν του, διά να εξέλθη του όρμου. Και, τελικώς, το έπέτυχε. Η έξοδος του ΄Αρεως τήν 26ην Απριλίου 1825, ανάμεσα από τα μεγάλα εχθρικά πλοία, θεωρείται, και είναι μια από τάς επικάς σελίδας της ναυτικής μας, ιστορίας, μιά άπό τάς υπερόχους σελίδας της επαναστάσεως του 1821. ΕΚΔΟΣΙΣ: Χ. Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Σχέδιο Βύρωνος Απτόσογλου. Μερική αντιγραφή πίνακος Κ. Βολανάκη. Συλλογή Κουτλίδη)View product