Τα δυο κοκόρια και ο αετός
ΟΙ ΚΟΚΟΡΕΣ
Δυο κόκορες πάλεψαν μεταξύ τους: ο ένας, που νικήθηκε, πήγε σ’ ένα απόμερο μέρος και κάθισε, για να κρύψει την ντροπή του.
Ο άλλος, που ήταν νικητής, ανέβηκε σ’ ένα ψηλό μέρος και διαλαλούσε τη νίκη του φωνάζοντας δυνατά, ώσπου κατέβηκε από ψηλά ένας αετός, τον άρπαξε και τον έφαγε.
Ο μύθος σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπερηφανεύεται κανείς για την ευτυχία του και τη δύναμή του.
Σχετικά προϊόντα
-
Η αρκούδα και οι δυο φίλοι
Διαβάστε περισσότεραΗ αρκούδα και οι δυο φίλοι Δύο φίλοι οδοιπορούσαν, και καθώς περνούσαν μέσα από ένα δάσος ξαφνικά εμφανίστηκε μια αρκούδα. Φοβήθηκαν και οι δύο. Ο ένας έτρεξε και ανέβηκε σε ένα δέντρο, όπου ήταν ασφαλής. Ο άλλος δεν πρόλαβε να απομακρυνθεί, οπότε σκέφθηκε "Το μόνο που με σώζει τώρα είναι να κάνω τον νεκρό, γιατί η αρκούδα δεν αγγίζει ποτέ νεκρό σώμα." Έτσι και έκανε, έπεσε καταγής ασάλευτος. Η αρκούδα πλησίασε τη μουσούδα της στο πρόσωπό του για να νιώσει και να οσφρανθεί την αναπνοή του, οπότε θα καταλάβαινε ότι είναι ζωντανός. Εκείνος όμως κράτησε και την αναπνοή του για κάμποση ώρα, και η αρκούδα βλέποντας ότι δεν ανασαίνει βεβαιώθηκε ότι είναι νεκρός και τον άφησε, και έφυγε. Τότε κατέβηκε και ο άλλος από το δέντρο και του λέει: «Πω, πω! η αρκούδα σε πλησίασε τόσο πολύ! Την είδα που κάτι σου έλεγε στο αυτί, τι σου είπε;» - «Μου είπε, άλλη φορά να μην ταξιδεύω μαζί με ανθρώπους που όταν δουν τα σκούρα τρέχουνε για να σώσουν μόνο το δικό τους τομάρι αφήνοντας τους φίλους τους στο έλεος της κάθε αρκούδας.»View product -
Ο λύκος τσοπάνος
Διαβάστε περισσότεραΟ λύκος τσοπάνος Ένας λύκος ακολουθούσε ένα κοπάδι προβάτων από απόσταση, και δεν έκαμε καμιά ζημιά. Ο βοσκός πάντως φυλαγόταν, τον έβλεπε ως εχθρό, τον φοβόταν και είχε το νου του μην πλησιάσει στο κοπάδι. Αυτό συνέχισε για πολύ καιρό. Ο λύκος ερχόταν πίσω από το κοπάδι άλλα δεν έδειχνε καθόλου εχθρικές διαθέσεις, ποτέ δεν δοκίμασε να αρπάξει κανένα πρόβατο, να κάνει καμιά ζημιά. Αφού αυτό γινόταν για πολύ καιρό, μήνες ολόκληρους, κόντευε χρόνος, ο τσομπάνος σχημάτισε τη γνώμη ότι αυτός ο λύκος δεν είναι εχθρός των προβάτων, αλλά φύλακας του κοπαδιού. Έτσι, μια φορά ο τσομπάνος χρειαζόταν να πάει στην πόλη για κάποια δουλειά, και δεν είχε κάποιον άλλο να του αφήσει το κοπάδι, ανάθεσε λοιπόν στον λύκο να το φυλάγει και έφυγε στην πόλη. Όσο καιρό όμως ο τσομπάνος έλειπε στην πόλη, ο λύκος ρήμαζε τα πρόβατα, και όταν ο τσομπάνος επέστρεψε, είδε το κοπάδι ρημαγμένο, οδυρόταν και έλεγε: «Καλά έπαθα όμως, αφού εμπιστεύθηκα πρόβατα στον λύκο.»View product -
Ο αετός και η αλεπού
Διαβάστε περισσότεραΟ αετός και η αλεπού Ένας αετός και μια αλεπού ήταν για πολύ καιρό καλοί γείτονες. Η φωλιά του αετού ήταν ψηλά στο δέντρο και η φωλιά της αλεπούς στον κορμό του δέντρου. Μια μέρα όμως, που η αλεπού έλειπε, ο αετός δεν μπορούσε αν βρει φαγητό να ταΐσει τα μικρά του. Έτσι κατέβηκε στη φωλιά της αλεπούς και πήρε το μικρό αλεπουδάκι να το δώσει στα μικρά της. Πίστευε πως ο λόγος για τον οποίο το έκανε αυτό (να πάρει το μικρό της αλεπούς) για να ταΐσει δηλαδή τα παιδιά του θα το γλίτωνε από την οργή της αλεπούς. Την ώρα εκείνη όμως έτυχε να γυρνάει η αλεπού και περίμενε πως και πώς να δει το μικρό της αλεπουδάκι. Όταν είδε πως ο αετός είχε πάρει το μικρό της έτρεξε σ’ ένα κοντινό χωράφι που είχαν ανάψει φωτιά και πήρε ένα δαδί αναμμένο και έβαλε φωτιά στο δέντρο. Ο καπνός που έβγαζε η φωτιά έκανε τον αετό να φοβηθεί πως θα καεί μαζί με τα παιδιά του κι έτσι άφησε το μικρό αλεπουδάκι ελεύθερο. Το δίδαγμα του μύθου: Αυτός που προσπαθεί να κάνει το κακό στο τέλος δέχεται ο ίδιος τις χειρότερες συνέπειες.View product