Εικόνες Αρχεία - Σελίδα 2 από 14 - Μουσείο Εκπαίδευσης Αγίου Δημητρίου

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ Ναυτικόν δεν έμεινεν αμέτοχον κατά την διάρκειας της Ελληνικής Επαναστάσεως. Αντιθέτως, τα ελληνικά εμπορικά σκάφη μετεσκευάσθησαν αμέσως εις πολεμικά και εκυριάρχησαν εις το Αιγαίον. Κατ' αυτόν τον τρόπον, ενώ οι οπλαρχηγοί της Στερεάς Ελλάδος ανεχαίτιζον την προέλασιν του Τουρκικού στρατού προς την Πελοπόννησον, ο Ελληνικός στόλος ήμπόδιζε την μεταφοράν ενισχύσεων του εχθρού εκ των κτήσεών του, της Ασίας. Ο κατά θάλασσαν αγών, κατά την διάρκειαν της Ελληνικής Επαναστάσεως, περιλαμβάνει, κυρίως, τάς συγκρούσεις μεταξύ του τουρκικού και του ελληνικού στόλου, τας αποβατικάς επιχειρήσεις των εμπολέμων και τας επιχειρήσεις υποστηρίξεως χερσαίων δυνάμεων, διά την κατοχήν παραθαλασσίων φρουρίων. Δεδομένου, όμως, ότι ο τουρκικός στόλος ευρίσκετο εις την κυρίαν βάσιν του, της Κωνσταντινουπόλεως, αι συγκρούσεις μεταξύ των δύο αντιπάλων ναυτικών ελάμβανον χώραν οσάκις ο τουρκικός στόλος εγκατέλειπε την βάσιν του εις την Κωνσταντινούπολιν και κατήρχετο εις το Αιγαίον. Την 27ης Μαΐου του 1821, ο τουρκικός στόλος ενεφανίσθη εις το Αιγαίον. Οι Ψαριανοί αντελήφθησαν ότι ήτο μία ευκαιρία, διά να τον κτυπήσουν. Συνεκέντρωσαν, λοιπόν, τον ελληνικόν στόλον και έσπευσαν προς συνάντησιν του εχθρού. Πλησίον της Λέσβου, τα ελληνικά πολεμικά συναντήθησαν με μίαν τουρκικήν φρεγάταν των 48 τηλεβόλων. Προσεπάθησαν να την αποκόψουν από τον υπόλοιπον στόλον και να την κτυπήσουν με τα τηλεβόλα των. 'Αλλά τα τηλεβόλα των ελληνικών πλοίων ήσαν μικρού διαμετρήματος και δεν ηδύναντο να προκαλέσουν σοβαρές ζημίας εις το τουρκικόν σκάφος. Οπωσδήποτε, όμως, το ηνάγκασαν να καταφύγη εις τον λιμένα της Ερεσσού. Προ της εξελίξεως αυτής, οι αρχηγοί του ελληνικού στόλου απεφάσισαν να πλήξουν το τουρκικόν σκάφος εντός του λιμένος της Ερεσσού, χρησιμοποιούντες προς τούτο τα πυρπολικά . Οι Ψαριανοί Καλαφάτης και Παπανικολής ανέλαβον να φέρουν εις πέρας την επικίνδυνον αυτήν επιχείρησιν. Τελικώς, όμως, μόνον ο Παπανικολής επέτυχε να φθάση το εχθρικόν σκάφος, να προσδέση επ' αυτού το πυρπολικόν του και να θέση πυρ εις την πυρίτιδα. Πυρ, το οποίον ταχέως μετεδόθη εις το τουρκικόν δίκροτον, το οποίον και κατεστράφη, ενώ το εκ 1.100 μελών πλήρωμα του απωλέσθη. «Το ναυτικόν αυτό κατόρθωμα των Ελλήνων - γράφει ο Κ. Παπαρρηγόπουλος- τους μεν ίδικούς μας ενεθάρρυνε, τους δε Οθωμανούς ετρομοκράτησεν». ΕΚΔΟΣΙΣ: Χ. Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Σχέδιο Βύρωνος Απτόσογλου)

Η ΥΠΟ του Αλεξάνδρου Υψηλάντου, κήρυξις της Ελληνικής Επαναστάσεως, εις το Ιάσιον, υπήρξεν αποτέλασμα εκτιμήσεως τόσον της διεθνούς καταστάσεως , όσο και των ελληνικών και τουρκικών πραγμάτων. Εν τούτοις, τα δεδομένα επί των οποίων έστηρίχθη η επιτυχία του Υψηλαντικού κινήματος, απεδείχθησαν ανακριβή. Η «Διεθνής Τάξις», εκπροσωπουμένη υπό του Τσάρου της Ρωσσίας, Αλεξάνδρου του Α', άπεδοκίμασε την Ελληνικήν Επανάστασιν και επέτρεψεν εις την Τουρκίας να λάβη σειράν μέτρων, πολιτικών και στρατιωτικών, τα οποία ωδήγησαν εις την αποτυχίαν του κινήματος. Βεβαίως, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, αναλόγως των δυνάμεών του, έπραξεν ό,τι ήδύνατο, διά την επιτυχίαν των σκοπών του. 'Αλλ' αι προϋποθέσεις είχον πλέον μεταβληθή. Τρείς τουρκικαί στρατιαί εκινούντο ήδη εναντίον του, ενώ οι μέχρι πρότινος σύμμαχοί του, τον εγκατέλειπον. Προ αυτής της καταστάσεως, απεδέχθη το σχέδιον του στενού και εμπείρου συνεργάτου του, του οπλαρχηγού Γεωργάκη Ολυμπτίου, να υπερφαλαγγίση τας τουρκικές δυνάμεις και να προσβάλη μίαν αποκεκομμένην από τάς άλλας τουρκικήν δύναμιν, εκ 2.000 ανδρών, εις το Βαλτέτσι. Δυστυχώς, το σχέδιον αυτό δεν κατέστη δυνατόν να εφαρμοσθή. Και τούτο, εξ υπαιτιότητος του φιλοδόξου Βασιλείου Καραβιά. Ο Καραβιάς, μέ μίαν δύναμιν εκ 500 ίππεων και με την υποστήριξιν των ανδρών του Ιερού Λόχου, τον διοικητήν του οποίου παρέσυρεν εις το εγχείρημά του, ήρχισε την επίθεσιν εναντίον του Δραγατσανίου προώρως, πριν ολοκληρωθή η όλη διάταξις των Ελληνικών δυνάμεων, ενεργών άνευ διαταγής. Και εις την αρχήν, οι Τούρκοι υπεχώρησαν. 'Αλλ' όταν αντελήφθησαν, ότι οι άντίπαλοί των ήσαν ολιγάριθμοι και απειροπόλεμοι, επεχείρησαν αντεπίθεσιν. Ηνάγκασαν τους ιππείς του Καραβιά να υποχωρήσουν και ευρέθησαν αντιμέτωποι των ανδρών του Ιερού Λόχου. Οι Ιερολοχίται – νέοι, ενθουσιώδεις "Ελληνες φοιτηταί και σπουδασταί των Παραδουναβίων ηγεμονιών – μολονότι τελείως απειροπόλεμοι, δεν υπεχώρησαν προ των Τούρκων «σπαχήδων». Παρέμειναν εις τας θέσεις των και έπεσαν επί του πεδίου της μάχης. Ο Γεωργάκης Ολύμπιος, ο οποίος έσπευσε εις βοήθειάν των, δεν ηδυνήθη να αποτρέψη την καταστροφήν. Διέσωσε μόνον την σημαίαν του Ιερού Λόχου και εκατόν, περίπου, εκ των πεντακοσίων Ιερολοχιτών. Οι υπόλοιποι ήσαν νεκροί... Η 7η Ιουλίου 1821, ημέρα της μάχης του Δραγατσανίου, έσημείωσε και την λήξιν της Επαναστάσεως του Αλεξάνδρου Υψηλάντου. Oικτρά αποτυχία η μάχη αυτή εξ επόψεως στρατιωτικών αποτελεσμάτων, είχεν, εν τούτοις, λαμπρά αποτελέσματα εξ επόψεως μακροπροθέσμων πολιτικών εξελίξεων. Διότι και τους Έλληνας εχαλύβδωσεν εις τον αγώνα των και την διεθνή Κοινήν Γνώμην συνεκίνησεν υπέρ των μαχομένων Ελλήνων. ΕΚΔΟΣΙΣ: Χ. Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Σχέδιο Βύρωνος Απτόσογλου)