Αδαμάντιος Κοραής
Μ. ΠΕΧΛΙΒΑΝΙΔΗ & ΣΙΑ
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΩΛΗΣΙΣ “ΑΤΛΑΝΤΙΣ”
ΚΟΡΑΗ 8 ΑΘΗΝΑΙ
Σχετικά προϊόντα
-
Η ναυμαχία των Πατρών
Διαβάστε περισσότεραΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟΝ έτος της Ελληνικής Επαναστάσεως , το 1822, ήρχισε με έντασιν των ναυτικών επιχειρήσεων εκ μέρους των Τούρκων. Η πτώσις των Ιωαννίνων και ο θάνατος του Αλή πασά, επέτρεπαν, πλέον, εις τον Τούρκον αρχιστράτηγον, τον Χουρσίτ πασάν, να κινηθή ελευθέρως εναντίον των Ελλήνων. Διετάχθη, λοιπόν, ο τουρκικός στόλος να αποπλεύση από τον Ελλήσποντον, διά να ανεφοδιάση τα φρούρια της Πελοποννήσου, τα οποία ευρίσκοντο ακόμη εις χείρας των Τούρκων, και να ενισχύση τας φρουράς των. Πράγματι, την 24ης Ιανουαρίου 1822, απέπλευσεν και τουρκικός στόλος, και ολίγον αργότερον, αφού ενίσχυσεν ωρισμένα τουρκικά φρούρια, έπλευσεν εις την Πάτραν, με πρόθεσιν να ενισχύση τα φρούρια του Κορινθιακού κόλπου. Ο ελληνικός στόλος, ο οποίος είχεν ένισχυθή, ευρίσκετο υπό τας διαταγάς του ναυάρχου Ανδρέου Μιαούλη. Απεφασίσθη, λοιπόν, να κινηθούν αι ελληνικαί ναυτικαί μονάδες και να προσβάλουν τον τουρκικόν στόλον. Την 20ήν Φεβρουαρίου 1822, ο ελληνικός στόλος έφθασεν εις τον λιμένα των Πατρών, όπου ευρίσκετο ο τουρκικός στόλος, εις τον οποίον συμμετείχαν και αιγυπτιακαί μονάδες. Ο Τούρκος αντιναύαρχος, βέβαιος από το παρελθόν, ότι οι Έλληνες δεν θα ηδύναντο να τον αντιμετωπίσουν εις μίαν εκ παρατάξεως ναυμαχίαν, διέταξεν τον στόλον του να εξέλθη του λιμένος των Πατρών. Επίστευεν ότι του έδίδετο μία μοναδική ευκαιρία, διά να καταβυθίση τον ελληνικόν στόλον και οι Τούρκοι να επανακτήσουν την κυριαρχίαν έπί του Αιγαίου. Επί εξ ολοκλήρους ώρας διεξήγετο πεισματώδης ναυμαχία, μεταξύ των αντιπάλων στόλων, η πρώτη εκ παρατάξεως από της αρχής της Επαναστάσεως. Κατ ' αύτήν , ο ναύαρχος Μιαούλης διεκρίθη όχι μόνον διά το ναυτικόν του δαιμόνιον και την ικανότητα να διευθύνη μίαν ναυμαχίαν, αλλά και διά την τόλμην του. Ερρίφθη με την ναυαρχίδα του εις το μεταξύ των δύο γραμμών των εχθρικών πλοίων διάστημα , και με επιδεξίους χειρισμούς επέτυχε να εξουδετερώση την αδυναμίαν των ελληνικών πλοίων να αντιμετωπίζουν εκ παρατάξεως τα τουρκικά σκάφη, λόγω του μικροτέρου βεληνεκούς των πυροβόλων των. Τελικώς, η νίκη έκλινεν ουσιαστικώς υπέρ των Ελλήνων. Ο τουρκικός στόλος, με αρκετάς ζημίας, απεσύρθη εις την Ζάκυνθον, ενώ ο ελληνικός, υπό τον ναύαρχον Μιαούλην, διετήρησε τον έλεγχον επί του Αιγαίου. ΕΚΔΟΣΙΣ: Χ. Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Αντιγραφή Βύρωνος Απτόσογλου, πίνακος ευρισκομένου εις Εθνικόν Ιστορικόν Μουσείον)View product -
Ο Κανάρης πυρπολεί
Διαβάστε περισσότεραΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ της Χίου υπήρξεν ένα από τα πλέον τρομερά πλήγματα τα οποία υπέστησαν οι Έλληνες κατά την Επανάστασιν του 1821. Το όμορφο νησί κατεστράφη, οι δε κάτοικοί του εσφάγησαν ή επωλήθησαν ως δούλοι εις τα διάφορα σκλαβοπάζαρα. Ο αντίκτυπος εκ της καταστροφής της Χίου εκ μέρους των δυνάμεων του Τούρκου αρχιναυάρχου Καρά Αλή, ήτο, πανελληνίως και διεθνώς, μεγάλος. Ο Ελληνικός στόλος ενεφανίσθη εις τα ύδατα της Χίου και των Ψαρών ολίγον αργότερον της καταστροφής, την οποίαν δεν ηδυνήθη να παρεμποδίση. Αλλ' η ηγεσία του ελληνικού στόλου, αντελήφθη ότι ήτο επιβεβλημένον, διά το ηθικόν των μαχομένων Ελλήνων, να επιδιώξη μίαν συνάντησιν με τον εχθρόν και να επιχειρήση την τιμωρίαν του. Εκ 56 σκαφών απετελείτο ο ελληνικός στόλος, ο οποίος, επί τριήμερον, συνήψε ναυμαχίαν με τον τουρκικόν στόλον του Καρά Αλή. Αλλ ή ναυμαχία αύτη ουδέν αποτέλεσμα είχεν. Τέλος, ο τουρκικός στόλος επέστρεψεν εις την Χίον, ενώ ο ελληνικός κατηυθύνθη εις τα Ψαρά. Εις τα Ψαρά, οι ναύαρχοι του ελληνικού στόλου έλαβον την άπόφασιν νά καύσουν τον ελλιμενισμένον εις την Χίον τουρκικόν στόλον, χρησιμοποιούντες τα πυρπολικά. Βεβαίως, το εγχείρημα ήτο κάτι περισσότερον από επικίνδυνον και παράτολμον. Αι δε πιθανότητες επιτυχίας του, ελάχισται. Παρά ταύτα, την επιχείρησιν αυτήν ανέλαβαν ο Υδραίος Πιπίνος και ο Ψαριανός Κανάρης. Οι δύο πυρποληταί, βοηθούμενοι από το σκότος της νυκτός και υπό της αβλεψίας των διασκεδαζόντων το τέλος του Ραμαζανίου Τούρκων, εισήλθον με τα πυρπολικά των εις τον λιμένα της Χίου. Και του μέν Πιπίνου το πυρπολικόν προσεκολλήθη εις την υποναυαρχίδα του τουρκικού στόλου. Αλλά λόγω του ανέμου και του ότι το πλήρωμα του τουρκικού σκάφους αντελήφθη εγκαίρως τον κίνδυνον και αντέδρασε, το πυρπολικόν του Υδραίου πυρπολητού δεν ανατίναξεν την υποναυαρχίδα. Αντιθέτως, ο Κανάρης, με το ιδικόν του πυρπολικόν, ανετίναξε την ναυαρχίδα του Καρά Αλή. Επί του σκάφους ευρίσκοντο εκείνη την νύκταν 2.000 άτομα, πλήρωμα και προσκεκλημένοι, εορτάζοντες. Εξ αυτών, ουδείς σχεδόν εσώθη. Ο ίδιος ο αρχιναύαρχος, ο Καρά Αλής, εφονεύθη. Η σύγχυσις και η κατάπληξις αι οποίαι επεκράτησαν εκείνην την νύκτα, αλλά και την επομένην, εις τας τάξεις των Τούρκων, , ήτο μεγίστη. Και ο νέος αρχιναύαρχος του τουρκικού στόλου, τρομοκρατημένος, κατέφυγεν εις τον Ελλήσποντον. Την νύκτα της 6ης προς την 7ης Ιουνίου 1822, η Χίος έλαβεν την εκδίκησίν της. ΕΚΔΟΣΙΣ: Χ. Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Σχέδιο Βύρωνος Απτόσογλου)View product -
Η έξοδος του Μεσολογγίου
Διαβάστε περισσότεραΕις εφαρμογήν του τουρκοαιγυπτιακού σχεδίου, δια την καταστολήν της ελληνικής επαναστάσεως του 1821, ο Σουλτάνος διέταξε τον Κιουταχήν να κυριεύση το Μεσολόγγι πάση θυσία. Και ο Κιουταχής, με 20.000 Τουρκαλβανών ήρχισε την πολιορκίαν του Μεσολογγίου -την δευτέραν κατά σειράν - την 15ην Απριλίου του 1825. Το Μεσολόγγι ήτο, τώρα καλλίτερον ώχυρωμένον από ό,τι εις το παρελθόν. Εξ αυτού του λόγου ηδυνήθησαν οι αμυνόμενοι και τάς άλλεπαλλήλους επιθέσεις του Κιουταχή να αποκρούσουν και τον ισχυρόν κανονιοβολισμόν των Τούρκων να αντιμετωπίσουν επιτυχώς. Το φάσμα της πείνης διά τούς υπερασπιστές του Μεσολογγίου ενεφανίσθη όταν ο τουρκικός στόλος απέκλεισε την πόλιν από θαλάσσης, αλλά ο Μιαούλης κατώρθωσε να διασπάση τον ναυτικόν αποκλεισμόν της πόλεως και να ανεφοδιάση τούς πολιορκουμένους. Την 24ης Ιουλίου 1825, οι πολιορκούμενοι επεχείρησαν νυκτερινήν έξοδο. Και με την βοήθειαν των εκτός του Μεσολογγίου οπλαρχηγών, του Καραϊσκάκη και άλλων, επέτυχον να απωθήσουν τον Κιουταχήν, να κυριεύσουν πολλά λάφυρα και να επιφέρουν βαρείας απωλείας είς τα τουρκικά στρατεύματα. Κατ' αυτόν τον τρόπον, ο Κιουταχής, ηναγκάσθη να μεταβληθη, είς άμυνόμενον, Η ήττα του Κιουταχή υπεχρέωσε τον Σουλτάνον να ζητήση την συνδρομής του Ιμπραήμ, προκειμένου να καταλάβη το Μεσολόγγι, Και, πράγματι, ο υπερήφανος Αιγύπτιος στρατάρχης ανέλαβε την πολιορκίαν του Μεσολογγίου την 25ην Δεκεμβρίου του 1825. Ο Κιουταχής του άφηκε πάσαν πρωτοβουλίαν εις την διεξαγωγήν του αγώνος, χολωθείς από την υπερήφανην και εγωιστικήν συμπεριφοράν του συνεργάτου του. Εν τούτοις, παρά την στενήν πολιορκίαν, από ξηράς και θαλάσσης, την οποίαν επεχείρησεν ο Ιμπραήμ, δεν ηδυνήθη να επιτύχη θετικά αποτελέσματα. Και υπεχρεώθη να ζητήση την βοήΘειαν του Κιουταχή, ώστε από κοινού να επιτύχουν την κατάληψιν του Μεσολογγίου. Αλλά και η συνδυασμένη αυτή επίθεσις απέτυχε, απεκρούσθη από τους πολιορκουμένους, οι οποίοι, την 25ην Μαρτίου του 1826, έπραγματοποίησαν τον τελευταίον των θρίαμβον, υπερασπιζόμενοι την νησίδα Κλείσοβα. Παρά τας επιτυχίας των, όμως, οι υπερασπισταί του Μεσολογγίου αντιμετώπιζαν προβλήματα ανεφοδιασμού. Ο Ελληνικός στόλος υπό τον Μιαούλην, δεν ηδύνατο, πλέον, να τους ανεφοδιάση εις τροφές και πυρομαχικά. Και η πείνα, με όλα τα επακόλουθα της, ήρχισε να αποτελή τον φοβερώτερον εχθρόν των ελευθέρων πολιορκουμένων. Ev τούτοις, απέρριπτον τας προτάσεις παραραδόσεως, αι οποίαι τούς εγένοντο. Και απεφάσισαν να πραγματοποιήσουν ηρωϊκήν έξοδον, την 10ην Απριλίου του 1826, να διασχίσουν τας τάξεις του εχθρού και να φθάσουν εις το στρατόπεδον του Καραϊσκάκη, εις τον Ζυγόν. Δυστυχώς, το σχέδιον των πολιορκουμένων επροδόθη εις τον Ιμπραήμ από ένα Βούλγαρον αυτόμoλον. Και οι υπερασπισταί του Μεσολογγίου ευρέθησαν χωρίς το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού εις τó οnoiov εβασίζοντο. Oι εχθροί τούς ανέμενον πανέτοιμοι. Βεβαίως, εις τας ολίγας αυτάς γραμμάς ενός σημειώματος είναι αδύνατον να περιγραφή ή ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου. 'Ενα πρέπει να τονισθή όμως: "Οτι ουδείς παρεδόθη. Όσοι δεν εφονεύθησαν είς την σύγκρουσιν με τους τουρκοαιγυπτίους, ανετινάχθησαν εις τóv αέρα, αφού έβαλον φωτιά εις τας πυριτιδαποθήκας. Και το Μεσολόγγι κατεστράφη. αλλά δεν «έπεσε» εις τας χείρας του εχθρού. Και ακριβώς αυτή ή θυσία των υπερασπιστών του Μεσολογγίου συνεκίνησε την ανθρωπότητα. Και ανενέωσε ταςς διεθνείς συμπαθείας προς τον Ελληνικόν Αγώνα διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος. ΕΚΔΟΣΙΣ: Χ. Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Σχέδιο Βύρωνος Απτόσογλου)View product