Κατηγορία: Ιστορίας εικόνες
Ρήγας Φεραίος
ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ “ΑΣΤΗΡ”
ΑΛ. & Ε. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ 10 ΑΘΗΝΑΙ
Σχετικά προϊόντα
-

Η έξοδος του “Άρεως”
Διαβάστε περισσότεραΤΗΝ 12ην Φεβρουαρίου του 1825, ο Ιμπραήμ. αφού έλαβεν ενισχύσεις εξ Αιγύπτου, άπεβιβάσθη εις την Πελοπόννησον, χωρίς να συναντήση ουδεμίαν αντίστασιν. Είς τήν Μεθώνην απεβίβασε 4.000 τακτικού στρατού και 500 ιππείς, ενώ ο στόλος του απέπλευσεν αμέσως διά την Κρήτην, προκειμένου να μεταφέρη και νέα τμήματα αιγυπτιακού στρατού. Πράγματι, και η δευτέρα αυτή μεταφορά αιγυπτιακών στρατευμάτων έγινε χωρίς ουδεμία εκ μέρους των Ελλήνων να προβληθή αντίστασις, λόγω παντελούς αδυναμίας. Έτσι την 9ην Μαρτίου του ιδίου έτους ο Ιμπραήμ, ευρέθη έχων εις την διάθεσίν του 10.000 τακτικού στρατού και 1.000 ιππείς, εκτός, από το ισχυρόν πυροβολικόν Η κατάστασις διά την επαναστατημένην Πελοπόννησον ήτο τραγική. Και τούτο όχι διότι ήταν τόσον μεγάλη αριθμητικώς ή δύναμις του έχθρού. Κατά το παρελθόν είχον αντιμετωπίσει οι Ελληνες πολυαριθμoτέρας στρατιάς. Αλλά αυτήν την φοράν είχον να αντιμετωπίσουν στρατόν τακτικόν, εκπαιδευμένον συμφώνως πρός τά ευρωπαϊκά πρότυπα. Και, επίπλεον, ο στρατός αυτός είχεν ένα έμπειρον αρχηγόν. Ο Ιμπραήμ, πρίν ή προελάση είς το εσωτερικόν της Πελοποννήσου θέλησε να γίνη κύριος του σημαντικού λιμένος και του συστήματος των φρουρίων του Ναυαρίνου. Oi Έλληνες, προκειμένου να παρεμποδίσουν την εκτέλεσιν αυτού του σχεδίου του Ιμπραήμ, είχον την άτυχή έμπνευσιν να αποβιβάσουν είς την νήσον Σφακτηρίαν, ή όποία φράσσει την είσοδον του όρμου, φρουράν αποτελουμένην έκ 1000, περίπου, ανδρών. Της ελληνικής αυτής δυνάμεως ηγούντο ο Μαυροκορδάτος, ο Αναγνωσταράς, ο Σταύρος Σαχίνης, ο Αναστάσιος Τσαμαδός, ο Δημήτριος Σαχτούρης και ο Ιταλός φιλέλλην Σανταρόζα. Επίσης, είς τόν λιμένα της νήσου ευρίσκοντο και πέντε ελληνικά πλοία, μεταξύ των οποίων και ο «"Αρης». Ο Ιμπραήμ διαθέτων υπεροπλίαν, απεφάσισε να προσβάλη την νήσον. Και ενώ το ένα τμήμα του στόλου του διετάχθη να παρεμποδίση τα 17 πλοία του ναυάρχου Μιαούλη, τα οποία ευρίσκοντο εκτός του όρμου, με το δεύτερον τμήμα προώθησε 4.000 "Αραβας είς τήν Σφακτηρίαν υπό την ηγεσίαν του θηριώδους Χουσεϊν μπέη. Οι οποίοι, με την κάλυψιν τών 45 ναυτικών μονάδων του Ιμπραήμ, έπέτυχαν την καταστροφήν της ελληνικής δυνάμεως, η οποία υπερήσπιζεν την νήσον. Εκ των πέντε ελληνικών πλοίων, τα δύο απέπλευσαν προ της εισόδου των αιγυπτιακών ναυτικών μονάδων εις τον όρμον, επειδή πάσα αντίστασις θά ήτο ματαία, τα έτερα δε δύο διέφυγον καί αύτά , αγωνιζόμενα, ενώ ο εχθρός ευρίσκετο είς τον όρμον Μόνον ο «"Αρης» παρέμεινεν, επειδή ο πλοίαρχός του, ο "Αναστάσιος Τσαμαδός, είχε φονευθή μαχόμενος είς τήν ξηράν. "Επί του «Αρεως» είχον επιβιβασθή ο Μαυροκορδάτος και ο Σαχτούρης με ολίγους εκ των επιζώντων της ελληνικής δυνάμεως των 1.000 ανδρών, "Οταν πάσα ελπίς σωτηρίας των υπολοίπων εξέλιψεν, κυβερνήτης του «" Αρεως» ανέλαβεν ο Ν. Βότσης, ο οποίος και διέταξε τον απόπλουν του πλοίου, Αλλ΄ ο πλούς του ΄Αρεως» ήτο δραματικός. 'Eβάλλετο από όλας τας κατευθύνσεις, και έβαλλεν πρός όλας τάς κατευθύνσεις, Παρά ταύτα, συνέχιζε σταθερώς την πορείαν του, διά να εξέλθη του όρμου. Και, τελικώς, το έπέτυχε. Η έξοδος του ΄Αρεως τήν 26ην Απριλίου 1825, ανάμεσα από τα μεγάλα εχθρικά πλοία, θεωρείται, και είναι μια από τάς επικάς σελίδας της ναυτικής μας, ιστορίας, μιά άπό τάς υπερόχους σελίδας της επαναστάσεως του 1821. ΕΚΔΟΣΙΣ: Χ. Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Σχέδιο Βύρωνος Απτόσογλου. Μερική αντιγραφή πίνακος Κ. Βολανάκη. Συλλογή Κουτλίδη)View product -

Το χάνι της Γραβιάς
Διαβάστε περισσότεραΗ ΛΑΙΚΗ μούσα θέλει τον 'Αθανάσιον Διάκον να επικαλήται την έπέμβασιν του Οδυσσέως Ανδρούτσου, διά να εκδικηθή τον μαρτυρικόν του θάνατον. Και, πράγματι, ο Οδυσσεύς 'Ανδρούτσος έξεδικήθη τον θάνατον του Διάκου, κατά την μάχην εις το Χάνι της Γραβιάς. Ιδού πώς εξειλίχθησαν τα γεγονότα : Το επιτελικόν σχέδιον των Κιοσέ Μεχμέτ και Ομέρ Βρυώνη, ήτο να κατευθυνθούν από την Λαμίαν εις την 'Αμφισσαν και, τελικώς, να φθάσουν εις την Πελοπόννησον, εκκαθαρίζοντες τας επαναστατικής εστίας. Το σχέδιον τούτο κατέστη γνωστόν εις τους οπλαρχηγούς της Στερεάς Ελλάδος, οι οποίοι και απεφάσισαν να ανακόψουν την πορείαν της τουρκικής στρατιάς. Ο Οδυσσεύς Ανδρούτσος ήτο μεταξύ των οπλαρχηγών οι οποίοι έλαβον την απόφασιν αυτήν. Διεφώνησεν, όμως, ως προς τον καθορισμόν της θέσεως, από την οποίαν έπρεπε να προσβάλουν τον εχθρόν. Υπεστήριζεν ότι το χάνι της Γραβιάς ήτο το πλέον κατάλληλον σημείον. Τελικώς, απεφασίσθη να μείνη ο Οδυσσεύς Ανδρούτσος εις το χάνι της Γραβιάς, με όσους εκ των πολεμιστών ήθελαν να τον ακολουθήσουν εθελοντικώς. Οι λοιποί οπλαρχηγοί, ο Δυοβουνιώτης, ο Πανουργιάς, ο Κοσμάς και ο Κατσιγιάννης, απεφασίσθη να καταλάβουν τα πλάγια του δρόμου προς τα Σύνστικα και το Χλωμό. Την 8ης Μαΐου 1821 ενεφανίσθη ο στρατός του Ομέρ Βρυώνη. Κατά την επακολουθήσασαν μάχην, έτρεψεν εις φυγήν τάς δυνάμεις των οπλαργηχών, οι οποίοι είχαν καταλάβει τα πλάγια της οδού. Εν συνεχεία δε, δι' όλου του όγκου του έστράφη έναντίον του Ανδρούτσου εις το χάνι της Γραβιάς. 'Αλλά, παρά τις αλλεπαλλήλους επιθέσεις των, οι Τούρκοι απεκρούοντο από τους 118 υπερασπιστές του Χάνι. Οι οποίοι, υπό τον Ανδρούτσον, προεκάλουν βαρείας απωλείας εις τον εχθρόν. Κατόπιν τούτου, ο Ομέρ Βρυώνης διέταξεν υποχώρησιν του στρατού του και έστειλεν εις την Λαμίαν άνδρας, διά να φέρουν πυροβολικόν, ώστε να κονιορτοποιήση το χάνι. Εν τούτοις, την ιδίαν εκείνην νύκτα, ο Οδυσσεύς 'Ανδρούτσος και οι άνδρες του επεχείρησαν επιτυχή έξοδον, και διά μέσου των εχθρικών γραμμών διέφυγον εις τα όρη, Η σπουδαιότης της μάχης της Γραβιάς δεν έγκειται, όμως, μόνον εις την επίδειξαν του απαραμίλλου θάρρους των Ελλήνων. 'Αλλά κυρίως η αποφασιστικότης των Ελλήνων συνετέλεσεν ώστε ο Ομέρ Βρυώνης να απολέση πολύτιμον χρόνον εις εκκαθαριστικάς επιχειρήσεις, διά να εξασφαλίση τα νώτα του στρατού του. Και εις το χρονικόν αυτό διάστημα, εις την Πελοπόννησον, ή Eπανάστασις εξαπλούτο. Ενώ η πολιορκία της Τριπόλεως καθίστατο στενωτέρα. ΕΚΔΟΣΙΣ: Χ. Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Σχέδιο Βύρωνος Απτόσογλου)View product -

Κίτσος Τζαβέλας
Διαβάστε περισσότεραΔ.& Β.ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ ΕΠΟΠΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΣΤΟΑ ΝΙΚΟΛΟΥΔΗ 10View product




