Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Ο ΗΡΩΙΚΟΣ αγών των Ελλήνων, διά νά άποκτήσουν την ελευθερίαν των, επηρέασε την Διεθνή Κοινή Γνώμη. Και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μεταστροφή ή επίσημος πολιτική των ξένων Δυνάμεων , έναντι της ελληνικής επαναστάσεως του 1821. Πρώτη ή Αγγλία προέβη εις θετικάς ενεργείας, αποσκοπούσας εις την ενίσχυσιν των επαναστατημένων Ελλήνων και την επίσημον αγγλικήν πολιτικήν ήκολούθησαν μετ' όλίγον η Γαλλία και η Ρωσία. Επακόλουθον της μεταστροφής αυτής της Διεθνούς πολιτικής έναντι των Ελλήνων υπήρξεν ή υπογραφή της Ιουλιανής Συμβάσεως, εις το Λονδίνο, την 6ην Ιουλίου του 1827, μεταξύ της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Ρωσίας. Τούς όρους της Ιουλιανής Συμβάσεως ανέλαβον αι «Προστάτιδες Δυνάμεις» νά καταστήσουν σεβαστούς εις την Υψηλήν Πύλην και διά τον σκοπόν αυτόν απέστειλον ναυτικάς δυνάμεις είς το Αιγαίον. Ο Κόδρικτων, ο Δεριγνύ και ο Χέύδεν ήσαν οι ναύαρχοι του αγγλικού, γαλλικού και ρωσικού στόλου αντιστοίχως. Πρόθεσις των ξένων ναυάρχων ήτο να παρεμποδίσουν την εξακολούθησιν των εχθροπραξιών του Ιμπραήμ εναντίον των Ελλήνων, μέχρις ότου ή Υψηλη Πύλη πεισθή να αναγνωρίση τους όρους της Ιουλιανής Συμβάσεως. Διότι οι τρείς ναύαρχοι αντελαμβάνοντο, ότι εάν ο Ιμπραήμ εξηκολούθει τάς πολεμικές του επιχειρήσεις, η ελληνική επανάστασις θα ετίθετο είς άμεσον κίνδυνον. Και τούτο, διότι ο επταετής αγών είχεν εξαντλήσει εις επικίνδυνον βαθμόν τούς "Ελληνας. 'Εκινδύνευε, δηλαδή να χαθή ό,τι με τόσας ελληνικάς θυσίας είχε κερδηθη. Πρός τόν σκοπόν αυτόν, οι τρείς ναύαρχοι έπλευσαν είς το Ναυαρίνον, όπου ήτο αγκυροβολημένος ο ηνωμένος Τουρκοαιγυπτιακός στόλος. Προσεπάθησαν να πείσουν τον "Ιμπραήμ να σταματήση τάς επιδρομές του, είς την Πελοπόννησον και, εν συνεχεία, ήξίωσαν από τον Αιγύπτιον στρατάρχην και τόν Τούρκον ναύαρχον, τον Μουχαράμπεην, νά άποπλεύσουν διά τήν 'Αλεξάνδρειαν καί τήν Κωνσταντινούπολιν , άναμένοντες τα αποτελέσματα των διπλωματικών επαφών, αί όποϊαι αφεώρουν την αναγνώρισιν της Ιουλιανής Συμβάσεως εκ μέρους της Υψηλής Πύλης. Βεβαίως, οι Τουρκοαιγύπτιοι δέν συνεμορφώθησαν με τας εντολάς των τριών ναυάρχων. Αντιθέτως, ο Ιμπραήμ, προκειμένου να αποφύγη επαφές με τους εκπροσώπους των τριών Δυνάμεων, ανεχώρησεν πρός συνάντησιν του Κιουταχή. Κατόπιν τούτου, ο "Αγγλος ναύαρχος Κόρδικτων, ο οποίος είχε και την γενικήν αρχηγίαν των τριών στόλων, διέταξε τα συμμαχικά σκάφη νά είσέλθουν εις τον κόλπον του Ναυαρίνου. Επειδή δε ή σύρραξις μεταξύ των αντιπάλων στόλων ήτο επικειμένη, ο Γάλλος ναύαρχος Δεριγνύ ειδοποίησε τους Γάλλους αξιωματικούς οι οποίοι υπηρέτουν εις τον στρατόν του Ιμπραήμ, «να εγκαταλείψουν τάς θέσεις των ίνα μή υποχρεωθούν να ασεβήσουν πρός την Σημαίαν της Πατρίδος των βάλλοντες εναντίον της». Η ναυμαχία ήρχισεν από μία μοιραίαν Προστριβήν μεταξύ των πληρωμάτων της αγγλικής φρεγάτας «Ντόρτμουθ» και ενός τουρκικού πολεμικού. "Οταν δε εφονεύθη ο "Αγγλος υποπλοίαρχος Φιτζόρυ και ο "Ελλην πλοηγός του Μικελής οι οποίοι είχαν σταλή ύπό του Κοδρικτώνος, δια να μεταφέρουν μήνυμά του εις τους Τουρκοαιγυπτίους, ο "Αγγλος ναύαρχος διέταξε γενικήν επίθεσιν. Τοιουτοτρόπως, ήρχισεν ή ναυμαχία και έγενικέυθη. Και το αποτέλεσμα υπήρξε μοιραίον διά τον ηνωμένον τουρκοαιγυπτιακόν στόλον. Εκ των 82 πλοίων του εχθρού, μόνον 20 διεσώθησαν. Η ναυμαχία του Ναυαρίνου επροκάλεσε φρενίτιδα ενθουσιασμού είς τους ΄Ελληνες, Και δικαίως. Διότι είχεν αλυσιδωτάς επιδράσεις εις τον αγώνα των. Και τα αποτελέσματά της ένεφανίσθησαν είς όλην την έκτασιν, αργότερον, όταν η Υψηλή Πύλη, μέ τήν συνθήκην της Αδριανουπόλεως, το 1829, υπεχρεώθη να αναγνωρίση διεθνώς την ανεξαρτησίας της Ελλάδος. ΕΚΔΟΣΙΣ: Χ. Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Σχέδιο Βύρωνος Απτόσογλου, βάσει πίνακος ευρισκομένου εις Εθνικόν Ιστορικόν Μουσείον)