Ο κόκορας και η αλεπού

Ο κόκορας κι η αλεπού
Ο σκύλος και ο κόκορας γίνανε φίλοι και ταξιδεύανε μαζί. Σαν ήρθε η νύχτα, βρέθηκαν σε ένα δασάκι, και πέρασαν τη νύχτα σε ένα δέντρο: ο κόκορας ψηλά σε ένα κλαδί, ο δέ σκύλος κάτω στην κουφάλα του δέντρου. Τα χαράματα ο κόκορας ξύπνησε και έκραξε. Τον άκουσε μια αλεπού, πάει και του λέει διάφορες κολακείες, για να κατέβει και να τον φάει: “είσαι καλό πτηνό, και χρήσιμο στους ανθρώπους, γι’ αυτό σε αγαπώ. Κατέβα, φίλε, να ψάλουμε μαζί τους ύμνους της αυγής και να χαρούμε”. Ο κόκορας, καταλαβαίνοντας την πονηριά, της απαντά: “ναι φίλε, θα κατέβω. Εκεί στη ρίζα του δέντρου, μέσα στην κουφάλα, είναι ο θυρωρός, ξύπνησε τον να ανοίξει την πόρτα να βγω”. Πάει η αλεπού, βρίσκει τον σκύλο – ο οποίος και κατασπάραξε την αλεπού.
Το δίδαγμα του μύθου: Έτσι κάνει όποιος δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τον εχθρό μόνος του: ζητάει βοήθεια από κάποιον ισχυρότερο φίλο.