Κατηγορία: Ιστορίας εικόνες
Κίτσος Τζαβέλας
Δ.& Β.ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΟΠΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ
ΣΤΟΑ ΝΙΚΟΛΟΥΔΗ 10
Σχετικά προϊόντα
-

Το χάνι της Γραβιάς
Διαβάστε περισσότεραΗ ΛΑΙΚΗ μούσα θέλει τον 'Αθανάσιον Διάκον να επικαλήται την έπέμβασιν του Οδυσσέως Ανδρούτσου, διά να εκδικηθή τον μαρτυρικόν του θάνατον. Και, πράγματι, ο Οδυσσεύς 'Ανδρούτσος έξεδικήθη τον θάνατον του Διάκου, κατά την μάχην εις το Χάνι της Γραβιάς. Ιδού πώς εξειλίχθησαν τα γεγονότα : Το επιτελικόν σχέδιον των Κιοσέ Μεχμέτ και Ομέρ Βρυώνη, ήτο να κατευθυνθούν από την Λαμίαν εις την 'Αμφισσαν και, τελικώς, να φθάσουν εις την Πελοπόννησον, εκκαθαρίζοντες τας επαναστατικής εστίας. Το σχέδιον τούτο κατέστη γνωστόν εις τους οπλαρχηγούς της Στερεάς Ελλάδος, οι οποίοι και απεφάσισαν να ανακόψουν την πορείαν της τουρκικής στρατιάς. Ο Οδυσσεύς Ανδρούτσος ήτο μεταξύ των οπλαρχηγών οι οποίοι έλαβον την απόφασιν αυτήν. Διεφώνησεν, όμως, ως προς τον καθορισμόν της θέσεως, από την οποίαν έπρεπε να προσβάλουν τον εχθρόν. Υπεστήριζεν ότι το χάνι της Γραβιάς ήτο το πλέον κατάλληλον σημείον. Τελικώς, απεφασίσθη να μείνη ο Οδυσσεύς Ανδρούτσος εις το χάνι της Γραβιάς, με όσους εκ των πολεμιστών ήθελαν να τον ακολουθήσουν εθελοντικώς. Οι λοιποί οπλαρχηγοί, ο Δυοβουνιώτης, ο Πανουργιάς, ο Κοσμάς και ο Κατσιγιάννης, απεφασίσθη να καταλάβουν τα πλάγια του δρόμου προς τα Σύνστικα και το Χλωμό. Την 8ης Μαΐου 1821 ενεφανίσθη ο στρατός του Ομέρ Βρυώνη. Κατά την επακολουθήσασαν μάχην, έτρεψεν εις φυγήν τάς δυνάμεις των οπλαργηχών, οι οποίοι είχαν καταλάβει τα πλάγια της οδού. Εν συνεχεία δε, δι' όλου του όγκου του έστράφη έναντίον του Ανδρούτσου εις το χάνι της Γραβιάς. 'Αλλά, παρά τις αλλεπαλλήλους επιθέσεις των, οι Τούρκοι απεκρούοντο από τους 118 υπερασπιστές του Χάνι. Οι οποίοι, υπό τον Ανδρούτσον, προεκάλουν βαρείας απωλείας εις τον εχθρόν. Κατόπιν τούτου, ο Ομέρ Βρυώνης διέταξεν υποχώρησιν του στρατού του και έστειλεν εις την Λαμίαν άνδρας, διά να φέρουν πυροβολικόν, ώστε να κονιορτοποιήση το χάνι. Εν τούτοις, την ιδίαν εκείνην νύκτα, ο Οδυσσεύς 'Ανδρούτσος και οι άνδρες του επεχείρησαν επιτυχή έξοδον, και διά μέσου των εχθρικών γραμμών διέφυγον εις τα όρη, Η σπουδαιότης της μάχης της Γραβιάς δεν έγκειται, όμως, μόνον εις την επίδειξαν του απαραμίλλου θάρρους των Ελλήνων. 'Αλλά κυρίως η αποφασιστικότης των Ελλήνων συνετέλεσεν ώστε ο Ομέρ Βρυώνης να απολέση πολύτιμον χρόνον εις εκκαθαριστικάς επιχειρήσεις, διά να εξασφαλίση τα νώτα του στρατού του. Και εις το χρονικόν αυτό διάστημα, εις την Πελοπόννησον, ή Eπανάστασις εξαπλούτο. Ενώ η πολιορκία της Τριπόλεως καθίστατο στενωτέρα. ΕΚΔΟΣΙΣ: Χ. Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Σχέδιο Βύρωνος Απτόσογλου)View product -

Γρηγόριος Παπαφλέσσας
Διαβάστε περισσότεραΔ.& Β.ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ ΕΠΟΠΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΣΤΟΑ ΝΙΚΟΛΟΥΔΗ 10View product -

Η μάχη της Αραχώβης
Διαβάστε περισσότεραΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ του Μεσολογγίου είχε και πολιτικάς συνεπείας ή σπουδαιοτέρα έκ των οποίων ήτο η υπογραφή του πρωτοκόλλου της Πετρουπόλεως. Το πρωτόκολλον υπέγραψαν, η Ρωσία και η Αγγλία, αι οποίαι ανελάμβανον από κοινού την υποχρέωσιν, να ασκήσουν πίεσιν επί της Υψηλής Πύλης, πρός τον σκοπόν του συμβιβασμού αυτής και των Ελλήνων. Συμφώνως πρός το πρωτόκολλον της Πετρουπόλεως, η Ελλάς, ώς υποτελές κράτος, θα έμενεν ηνωμένη πρός την Πύλη διά προσωπικής ενώσεως, είς τούς "Ελληνες δε θα παρεχωρείτο θρησκευτική, εμπορική και διοικητική ελευθερία. Βεβαίως, το πρωτόκολλον της Πετρουπόλεως δεν ικανοποιούσε τους εθνικούς πόθους των Ελλήνων, άλλ' οπωσδήποτε ήτο η πρώτη διεθνής πράξις αναγνωρίσεως της Ελλάδος. Και άπετέλει την πρώτην ρωγμήν εις την πολιτικήν του Μέττερνιχ. Αλλά πρίν το πρωτόκολλον της Πετρουπόλεως λάβη και ουσιαστικήν υπόστασιν, ο Ιμπραήμ επεραιώθη εις την Πελοπόννησον, έχων έκπληρώσει την αποστολήν του εις το Μεσολόγγι, με την καταστροφήν της πόλεως. Εξ άλλου, ο Κιουταχής εκινήθη με όλον τόν στρατόν του είς την ανατολικήν Ελλάδα, με αντικειμενικόν σκοπόν να καταλάβη τάς Αθήνας, αι οποίαι απετέλουν το τελευταίον προπύργιον των Επαναστατών εις την περιοχήν. Η προέλασις των στρατευμάτων του Κιουταχή υπήρξε ταχεία και αποτελεσματική διά τα τουρκικά συμφέροντα. Πρό της καταστάσεως αυτής, η οποία εδημιουργήθη διά τον ελληνικόν αγώνα, η Κυβέρνησις Ζαϊμη διώρισεν άρχιστράτηγον της Ρούμελης τον Γεώργιον Καραϊσκάκην. Ο Καραϊσκάκης δέν διέθετε αρκετάς δυνάμεις, ώστε να επιτεθή εναντίον του Κιουταχή. "Απεφάσισε, λοιπόν, να αποκόψη τάς συγκοινωνίας του εχθρού και να παρεμποδίση τον άνεφοδιασμόν του. Το σχέδιον τούτο του Γεωργίου Καραϊσκάκη ήτο στρατηγικώτατον, αλλά δεν ήτο εύκολον να πραγματοποιηθή. Οι Τούρκοι διέθετον όχι μόνον υπερτέρας αριθμητικώς δυνάμεις, αλλά και έμπειροπολέμους αρχηγούς. Η μάχη του Χαϊδαρίου καταλήγει, βεβαίως, είς την απόκρουσιν των Τούρκων, άλλ' αί πολιορκούμεναι Αθήναι, υποφέρουν και η πολιορκία των γίνεται, καθημερινώς, στενωτέρα. Και ο Γεώργιος Καραϊσκάκης αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να ενεργήση αποτελεσματικά. Και, πράγματι, αποφασίζει τήν μετατόπισην του αγώνος πρός βορράν, με αντικειμενικόν σκοπόν να αποκόψη τον ανεφοδιασμόν του εχθρού και να καταστρέψη τάς επικοινωνίας του. Προκειμένου να παρεμποδίση τον Μουσταφάμπεην, να προχωρήση πρός τήν "Αμφισσαν, ο Καραϊσκάκης, μετέβη εις το Δίστομον και από εκεί έστειλε τους Γαρδικιώτην Γρίβαν και τον Γεώργιον Βάγιαν με 500 άνδρας να καταλάβουν την Αράχωβαν. Την 19ην Νοεμβρίου του 1826 ουνηντήθησαν οι δύο αντίπαλοι και άρχισαν αι μάχαι. Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης έσπευσε με το κυρίως σώμα του στρατού του προς βοήθειαν του Γρίβα και του Βάγια, και αι μάχαι συνεχίσθησαν και τάς επομένας ημέρας. Η ενσκήψασα όμως, σφοδρά κακοκαιρία, ήνάγκασε τούς Τουρκαλβανούς να έγκαταλείψουν τις θέσεις των και να διαφύγουν. Την νύκτα της 24ης Νοεμβρίου του 1826 επεχείρησαν νά διαφύγουν από χιονοσκεπή μονοπάτια, του Παρνασσού. Αλλ' οι Ελληνες τους αντελήφθησαν, τούς κατεδίωξαν και τους επέφερον τρομακτικάς καταστροφάς. Η μάχη της Αραχώβης άνεπτέρωσε το ηθικόν των Ελλήνων και κατέστησε δυνατήν τήν έκκαθάρισιν της Στερεάς Ελλάδος από των Τούρκων, Ιστορικά κείμενα : Ν. Ε. Μεϊμάρης ΕΚΔΟΣΙΣ: Χ. Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Σχέδιο Βύρωνος Απτόσογλου)View product

