Κατηγορία: Ιστορίας εικόνες
Παλαιών Πατρών Γερμανός
Μ. ΠΕΧΛΙΒΑΝΙΔΗ & ΣΙΑ
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΩΛΗΣΙΣ “ΑΤΛΑΝΤΙΣ”
ΚΟΡΑΗ 8 ΑΘΗΝΑΙ
Σχετικά προϊόντα
-

Η ναυμαχία των Πατρών
Διαβάστε περισσότεραΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟΝ έτος της Ελληνικής Επαναστάσεως , το 1822, ήρχισε με έντασιν των ναυτικών επιχειρήσεων εκ μέρους των Τούρκων. Η πτώσις των Ιωαννίνων και ο θάνατος του Αλή πασά, επέτρεπαν, πλέον, εις τον Τούρκον αρχιστράτηγον, τον Χουρσίτ πασάν, να κινηθή ελευθέρως εναντίον των Ελλήνων. Διετάχθη, λοιπόν, ο τουρκικός στόλος να αποπλεύση από τον Ελλήσποντον, διά να ανεφοδιάση τα φρούρια της Πελοποννήσου, τα οποία ευρίσκοντο ακόμη εις χείρας των Τούρκων, και να ενισχύση τας φρουράς των. Πράγματι, την 24ης Ιανουαρίου 1822, απέπλευσεν και τουρκικός στόλος, και ολίγον αργότερον, αφού ενίσχυσεν ωρισμένα τουρκικά φρούρια, έπλευσεν εις την Πάτραν, με πρόθεσιν να ενισχύση τα φρούρια του Κορινθιακού κόλπου. Ο ελληνικός στόλος, ο οποίος είχεν ένισχυθή, ευρίσκετο υπό τας διαταγάς του ναυάρχου Ανδρέου Μιαούλη. Απεφασίσθη, λοιπόν, να κινηθούν αι ελληνικαί ναυτικαί μονάδες και να προσβάλουν τον τουρκικόν στόλον. Την 20ήν Φεβρουαρίου 1822, ο ελληνικός στόλος έφθασεν εις τον λιμένα των Πατρών, όπου ευρίσκετο ο τουρκικός στόλος, εις τον οποίον συμμετείχαν και αιγυπτιακαί μονάδες. Ο Τούρκος αντιναύαρχος, βέβαιος από το παρελθόν, ότι οι Έλληνες δεν θα ηδύναντο να τον αντιμετωπίσουν εις μίαν εκ παρατάξεως ναυμαχίαν, διέταξεν τον στόλον του να εξέλθη του λιμένος των Πατρών. Επίστευεν ότι του έδίδετο μία μοναδική ευκαιρία, διά να καταβυθίση τον ελληνικόν στόλον και οι Τούρκοι να επανακτήσουν την κυριαρχίαν έπί του Αιγαίου. Επί εξ ολοκλήρους ώρας διεξήγετο πεισματώδης ναυμαχία, μεταξύ των αντιπάλων στόλων, η πρώτη εκ παρατάξεως από της αρχής της Επαναστάσεως. Κατ ' αύτήν , ο ναύαρχος Μιαούλης διεκρίθη όχι μόνον διά το ναυτικόν του δαιμόνιον και την ικανότητα να διευθύνη μίαν ναυμαχίαν, αλλά και διά την τόλμην του. Ερρίφθη με την ναυαρχίδα του εις το μεταξύ των δύο γραμμών των εχθρικών πλοίων διάστημα , και με επιδεξίους χειρισμούς επέτυχε να εξουδετερώση την αδυναμίαν των ελληνικών πλοίων να αντιμετωπίζουν εκ παρατάξεως τα τουρκικά σκάφη, λόγω του μικροτέρου βεληνεκούς των πυροβόλων των. Τελικώς, η νίκη έκλινεν ουσιαστικώς υπέρ των Ελλήνων. Ο τουρκικός στόλος, με αρκετάς ζημίας, απεσύρθη εις την Ζάκυνθον, ενώ ο ελληνικός, υπό τον ναύαρχον Μιαούλην, διετήρησε τον έλεγχον επί του Αιγαίου. ΕΚΔΟΣΙΣ: Χ. Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Αντιγραφή Βύρωνος Απτόσογλου, πίνακος ευρισκομένου εις Εθνικόν Ιστορικόν Μουσείον)View product -

Ο Μάρκος Μπότσαρης εις την μάχην του Καρπενησίου
Διαβάστε περισσότεραΗ ΠΑΝΩΛΕΘΡΙΑ των Ελλήνων εις το Πέτα και ή παράδοσις του Σουλίου είχαν ως αποτέλεσμα να δημιουργηθή μιά νέα περίοδος αποθαρρύνσεως μεταξύ των ελληνικών δυνάμεων, αλλά και του πληθυσμού, γενικώτερον. Aι τουρκικαί στρατιαί υπό τον Ομέρ Βρυώνην και τον Κιουταχήν οδεύουσαι προς το Μεσολόγγι, προκαλούν τεραστίας καταστροφάς. Η διαταγή του Σουλτάνου «φωτιά και σίδερο στους επαναστάτες» εφηρμόζετο μετά αυστηράς σχολαστικότητος. Ολόκληρος σχεδόν η Αιτωλοακαρνανία είχεν ερημωθή. Παρέμενε μόνον το Μεσολόγγι, το οποίον υπερήσπιζαν o Aλέξανδρος Μαυροκορδάτος και ο Μάρκος Μπότσαρης με ελάχιστους άνδρας. Παρά ταύτα, η επιχειρηθείσα εκ μέρους των Τούρκων πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου αnέληξεν εις αποτυχίαν. Οι Τούρκοι στρατηγοί ηναγκάσθησαν να λύσουν την πολιορκίαν και απεχώρησαν έχοντες υποστή βαρυτάτας απωλείας είς έμψυχον και άψυχον υλικόν Εν τούτοις, δεν παρητήθη ή Υψηλή Πύλη των σχεδίων της, να καταπνίξη την Ελληνικήν Επανάστασιν. Νέα τουρκική στρατιά συνεκροτήθη εκ 16.000 ανδρών, της οποίας ηγούντο ο Ομέρ Βρυώνης και ο Μουσταφάμπεης. Το υπό του Ομέρ Βρυώνη τμήμα της τουρκικής στρατιάς εβάδιζε διά της Αμφιλοχίας, ενώ το έτερον, υπό τον Μουσταφάμπεην, εβάδιζε δια των Αγράφων, Προορισμός των δύο αυτών τμημάτων ήτο εκ νέου το Μεσολόγγι, το οποίον είχεν αποκλείσει ό τουρκικός στόλος. Πρό αυτής της καταστάσεως, απεφασίσθη έκ μέρους των Ελλήνων να παρεμποδίσουν την έπαφήν των δυο τμημάτων της τουρκικής στρατιάς. Ο Μάρκος Μπότσαρης, με 350 Σουλιώτας, ανέλαβε να προσβάλη τόν Μουσταφάμπεην. Με την πρωτοπορίαν του εχθρού συναντήθη εις το Καρπενήσιον, παρά την θέσιν «Κεφαλόβρυσον», όπου είχον στρατοπεδεύση οι Τούρκοι. Ο Μάρκος Μπότσαρη συνεννοήθη με τούς Αιτωλοακαρνάνας, να επιτεθούν και αυτοί από τα όρη, απεφάσισε να επιτεθή εναντίον της πρωτοπορίας του εχθρού, πριν καταφθάσει ο κύριος όγκος των υπό του Μουσταφάμπεην δυνάμεων. Τήν επίθεοίν του διενήργησεν ο Μάρκος Μπότσαρης, περί το μεσονύκτιον της 9ης Αυγούστου του 1823. Ο αιφνιδιασμός του επέτυχεν απολύτως, μολονότι οι Αιτωλοακαρνάνες δεν επετέθησαν και αυτοί, παρά τα συμπεφωνημένα. Η μάχη υπήρξε φονική, και ο Μάρκος Μπότσαρης, αν και ελαφρώς τραυματισμένος, εμάχετο μεταξύ των πρώτων. Ενώ, όμως, προσεπάθει να υπερπηδήση κάποιον φράκτην, έτραυματίσθη εις τόν οφθαλμόν από τουρκικήν σφαίραν και μέτ ολίγον απέθανε. Ο θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη υπεχρέωοε τους Σουλιώτες να εγκαταλείψουν την καταδίωξιν του εχθρού και να μεταφέρουν τον μεγάλον νεκρόν είς το Μεσολόγγι, όπου και ετάφη. Η μάχη του Καρπενησίου υπήρξε λαμπρόν κατόρθωμα των Ελλήνων, ενώ η διεθνής συγκίνησις έκ του θανάτου του Μάρκου Μπότσαρη, «της υπερόχου διά την αρετήν και τον ηρωισμόν αύτής μορφής», συνετέλεσεν ώστε να τονωθή το κίνημα του φιλελληνισμού, το οποίον είχεν ήδη εκδηλωθή ανά τον κόσμον. ΕΚΔΟΣΙΣ: Χ. Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Σχέδιο Βύρωνος Απτόσογλου. Αντιγραφή από χαλκογραφία του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου)View product -

Το χάνι της Γραβιάς
Διαβάστε περισσότεραΗ ΛΑΙΚΗ μούσα θέλει τον 'Αθανάσιον Διάκον να επικαλήται την έπέμβασιν του Οδυσσέως Ανδρούτσου, διά να εκδικηθή τον μαρτυρικόν του θάνατον. Και, πράγματι, ο Οδυσσεύς 'Ανδρούτσος έξεδικήθη τον θάνατον του Διάκου, κατά την μάχην εις το Χάνι της Γραβιάς. Ιδού πώς εξειλίχθησαν τα γεγονότα : Το επιτελικόν σχέδιον των Κιοσέ Μεχμέτ και Ομέρ Βρυώνη, ήτο να κατευθυνθούν από την Λαμίαν εις την 'Αμφισσαν και, τελικώς, να φθάσουν εις την Πελοπόννησον, εκκαθαρίζοντες τας επαναστατικής εστίας. Το σχέδιον τούτο κατέστη γνωστόν εις τους οπλαρχηγούς της Στερεάς Ελλάδος, οι οποίοι και απεφάσισαν να ανακόψουν την πορείαν της τουρκικής στρατιάς. Ο Οδυσσεύς Ανδρούτσος ήτο μεταξύ των οπλαρχηγών οι οποίοι έλαβον την απόφασιν αυτήν. Διεφώνησεν, όμως, ως προς τον καθορισμόν της θέσεως, από την οποίαν έπρεπε να προσβάλουν τον εχθρόν. Υπεστήριζεν ότι το χάνι της Γραβιάς ήτο το πλέον κατάλληλον σημείον. Τελικώς, απεφασίσθη να μείνη ο Οδυσσεύς Ανδρούτσος εις το χάνι της Γραβιάς, με όσους εκ των πολεμιστών ήθελαν να τον ακολουθήσουν εθελοντικώς. Οι λοιποί οπλαρχηγοί, ο Δυοβουνιώτης, ο Πανουργιάς, ο Κοσμάς και ο Κατσιγιάννης, απεφασίσθη να καταλάβουν τα πλάγια του δρόμου προς τα Σύνστικα και το Χλωμό. Την 8ης Μαΐου 1821 ενεφανίσθη ο στρατός του Ομέρ Βρυώνη. Κατά την επακολουθήσασαν μάχην, έτρεψεν εις φυγήν τάς δυνάμεις των οπλαργηχών, οι οποίοι είχαν καταλάβει τα πλάγια της οδού. Εν συνεχεία δε, δι' όλου του όγκου του έστράφη έναντίον του Ανδρούτσου εις το χάνι της Γραβιάς. 'Αλλά, παρά τις αλλεπαλλήλους επιθέσεις των, οι Τούρκοι απεκρούοντο από τους 118 υπερασπιστές του Χάνι. Οι οποίοι, υπό τον Ανδρούτσον, προεκάλουν βαρείας απωλείας εις τον εχθρόν. Κατόπιν τούτου, ο Ομέρ Βρυώνης διέταξεν υποχώρησιν του στρατού του και έστειλεν εις την Λαμίαν άνδρας, διά να φέρουν πυροβολικόν, ώστε να κονιορτοποιήση το χάνι. Εν τούτοις, την ιδίαν εκείνην νύκτα, ο Οδυσσεύς 'Ανδρούτσος και οι άνδρες του επεχείρησαν επιτυχή έξοδον, και διά μέσου των εχθρικών γραμμών διέφυγον εις τα όρη, Η σπουδαιότης της μάχης της Γραβιάς δεν έγκειται, όμως, μόνον εις την επίδειξαν του απαραμίλλου θάρρους των Ελλήνων. 'Αλλά κυρίως η αποφασιστικότης των Ελλήνων συνετέλεσεν ώστε ο Ομέρ Βρυώνης να απολέση πολύτιμον χρόνον εις εκκαθαριστικάς επιχειρήσεις, διά να εξασφαλίση τα νώτα του στρατού του. Και εις το χρονικόν αυτό διάστημα, εις την Πελοπόννησον, ή Eπανάστασις εξαπλούτο. Ενώ η πολιορκία της Τριπόλεως καθίστατο στενωτέρα. ΕΚΔΟΣΙΣ: Χ. Ν. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Σχέδιο Βύρωνος Απτόσογλου)View product

